Same, same but different

LEESWAARSCHUWING! Dit verhaal is alleen geschikt om te lezen op een regenachtige herfstdag (sneeuwdag) wanneer je twee uurtjes tijd over hebt. Pak een kop thee of koffie, neem een lekker koekje, zet de verwarming lekker hoog. De schrijfster van dit verhaal wil niet aansprakelijk gesteld worden voor enige spierpijn vanwege de lange zit of pijn in de ogen vanwege het staren naar een beeldscherm.

Dag lieve lezers!

Om maar even met de realiteit te beginnen voordat we het verleden in duiken: Nee, we zijn nog niet overstroomt! Let vooral op het woordje ‘nog'. Volgens de Bangkok Post is het vandaag F-day, Flood Day (overstromingsdag). Ik weet niet hoe dat voor jullie klinkt maar voormij een beetje angstig. We krijgen al dagen te horen dat grote delen van Thailand al onderwater staan maar zo droog als dat het hier bij ons nu is hebben we het nog nooit gehad. Het is voor ons dan ook lastig voor te stellen dat de boel hier misschien wel onder gaat lopen. Op het Nederlandse nieuws wordt gesproken dat grote delen van Bangkok al onder staan. Wij zijn zondagavond nog in Bangkok geweest en dat gedeelte was ook droger dan ooit. Let wel, Bangkok is zo groot als de provincie Utrecht dus het kan zijn dat toen het water ergens anders was. Gisteravond begon het wel te regenen hier dus toen dachten we allemaal, nu gaat het beginnen, rubberboten werden al opgeblazen, kaplaarzen gingen aan ;-). Inmiddels is het weer droog......Goed dit verhaal krijgt vast een vervolg.

Terug naar het verleden. Op mijn vorige blog heb ik terecht intern commentaar gekregen. Het was niet helemaal mijn blog schrijf week denk ik want ik ben gewoon een hele dag vergeten. Voordat we naar Koh Larn zijn gegaan heb ik met Elyse en Niké een wandeling door Chinatown gemaakt. Wat je daar allemaal voor etenswaren ziet is niet normaal. Veel was dood maar sommige producten waren ook nog levend. Het was een super ervaring om door al die smalle steegjes te lopen met zoveel kraampjes aan de zijkanten. Mijn ogen waren erg moe na die dag!

Na een drukke school week was het tijd voor verwentijd. Zaterdag middag besloten we naar Future Park te gaan om een bezoek te brengen aan de kapper. Op het eerste oog leek het allemaal goed te gaan. In Thailand is het gewoon dat kappers je haar stijlen na het knippen. Ach prima, dacht ik na het stijlen, loop je even voor gek maar na een paar regendruppels krijg ik mijn krullen wel weer terug. Tsja toen gingen ze na het stijlen nog een keer mijn haar knippen en als je haar dan weer nat wordt en je krullen komen terug is het opeens twee keer zo kort. Gelukkig groeit het wel weer aan maar ik zal blij zijn als ik weer bij Rinie in Veenendaal zit! Na het kapper avontuur zijn we naar de bios gegaan. Dit keer lekker decadent naar de VIP zaal. Stoelen met afstandsbediening, een dekentje, bediening die drankjes en koekjes kwam brengen, moeten ze in Nederland ook eens doen. Ohja de film was ook leuk. Zondag zijn we nog even naar de Chachuchak Market geweest om de laatste Thailand aankopen te doen. En passant kregen we ook nog door dat NS een helder moment had door een winteroefening te houden. Rover vindt dat dan weer onzin, heerlijk dat Nederlandse geneuzel.

Maandag was spa visiting dag. De Bangkok Oasis Spa scheen een zeer hoog aangeschreven spa in Bangkok te zijn. Mijn verwachtingen lagen hoger dan wat ik zag en we hebben op de hotelschool geleerd dat je dan nooit een ‘wow' effect krijgt. De tweede spa was leuker. Eigenlijk precies zoals het Stenden Hotel. Een leerbedrijf voor spa studenten. Ik heb er een voetreflex massage gekregen en dat was prima, ik bleek nog helemaal gezond te zijn!

Vanaf dinsdag kreeg de week een wat nare wending. De vrouw des huizes was het er niet meer mee eens dat Beer Aroma Massage les aan ons gaf en maakte een hoop ophef. De hiërarchie in Thailand is overal voelbaar en ook hier werd het pijnlijk duidelijk. Zelfs na een persoonlijk gesprek waarbij zij stond te schreeuwen (iets wat hier in Thailand echt niet mag) en wij rustig uitlegden dat de bedden echt niet vies zouden worden, moest Beer toch echt naar huis. Gelukkig was de GM van school zo aardig om voor de laatste les een massage lokaal in school te boeken. De rest van de week hebben we dingen voor school afgerond en ons verheugd op de komende vakantie naar Chiang Mai. In het dorp waar we wonen werd het steeds stiller, vakantietijd!!! De mevrouw waar we altijd fruit kopen gaf al aan dat we haar moesten missen voor 10 dagen, ook zij ging op vakantie. Helaas kreeg het ‘it's raining inside' verhaal een naar vervolg vlak voordat we vrijdagavond de bus pakten naar Chiang Mai. Er lag veel nattigheid op de trap binnen in Sita Villa en voor dat ik het wist lag ik een halve trap en een overloop verder. Ontzettend schrikken want ik heb al een keer mijn stuitje gebroken. Beladen met spiergelei en icepacks maakte ik me op voor een busrit van 9 uur......

Na een busrit, waarbij de entourage en de service je deed vermoeden dat je in een vliegtuig zat, kwamen we 's ochtends heel vroeg aan in Chiang Mai. Oh heerlijk die frisse lucht!!! En een windje!!! Dat is heel wat anders dan Bangkok. Helaas zag mijn rug er ook heel wat anders uit dan in Bangkok. Een deel was geheel opgezwollen en er had zich een grote bloeduitstorting gecreëerd. Een paracetamolletje extra dan maar en gewoon doorlopen. Met zijn achten (Seline, Esther, Ria, Margot, Niké, Carin, Elyse en ik) snel ingecheckt en nadat ik het bed onder me voelde ben ik in een ontzettend diepe slaap gevallen (Sorry Carin dat ik je de eerste 14 keer niet gehoord heb toen je me wakker maakte!). 's Middags nog een voetmassage genomen en lekker gegeten bij een kraampje op een avond markt. Op de terugweg ben ik met Margot en Carin nog goed verdwaald in Chiang Mai. Op een gegeven moment kwamen we terecht in wel hele smalle, donkere steegjes. Beetje eng! Onze docent had nog gezegd, voordat we op vakantie gingen, dat we net zussen voor haar waren en als er iets gebeurde moesten we haar bellen. We moesten altijd met zijn allen bij elkaar moesten blijven en goed op onze tassen letten. Terugdenkend aan haar uitspraak zijn we snel weer opzoek gegaan naar de grote straat.

Zondagochtend vroeg werden we opgehaald om naar het Elephant Nature Park te gaan. Dit park vangt olifanten op die mishandeld zijn en van de straat af komen. Noi, onze begeleidster en olifantverzorgster, kon ons allemaal dingen vertellen over de olifanten. Het was erg interessant om te zien hoe olifanten hun eigen vrienden groep vormen en welke rolverdelingen ze hebben. Er waren twee baby olifanten. De groep waarin zij zaten had zelfs een nanny olifant! Lek, de eigenaresse van het park, heeft zelf een olifant opgevoed. Ze heeft hem van de straat afgeplukt, zijn moeder was net overleden, en zonder goede zorg zou hij het zelf ook niet halen. Hope, de olifant, heeft het overleefd en we zagen hem vrolijk spartelen in het water (voor zover dat kan als olifant, want ze zijn best wel groot). We mochten de olifanten voeren. Olifanten eten 10 % van hun gewicht per dag dus het was redelijk doorwerken. De pompoenen en bananen uit de Elephant Kitchen gingen er in al boterkoek! Na het heerlijke middageten voor onszelf (vanuit de human kitchen) was het schoonmaak tijd. Gelukkig niet de wc, nee we gingen olifanten wassen! Heerlijk zo'n watergevecht waarbij de tegenpartij niets terug doet. Behalve bij de tweede keer, toen begonnen de verzorgers ons nat te gooien, natuurlijk waren zij natter na het gevecht ;-) Olifanten hebben de geniale ingeving om alles los te laten als ze in het water komen. Menig keer werd er dan ook vanaf de andere kant van de olifant geschreeuwd: DROL!!! Hier werd ook een nieuw talent van Ria ontdekt, zij is de beste drollenontwijker.

Maandag werden we ontzettend vroeg opgehaald voor een tour langs een hotspring, tempel in Chiang Rai, een inheemse stam, golden triangle, een boottocht over de Mekong, een bezoek aan Laos en een bezoek aan de markt op de grens van Birma (Myanmar). Vol program dus! Eerlijk gezegd viel de dag een beetje tegen mede door de chauffeur van het busje die de hele dag volgens mij heeft gedacht dat hij reed op het circuit van Zandvoort. We hebben ontzettend lang in de bus gezeten, ik heb ongeveer al mijn Ipod liedjes geluisterd en we hebben ontzettend veel toeristische dingen gezien. Hoogtepuntjes van de dag waren het kindje van de inheemse stam die het maar wat gek vond op haarzelf op mijn camera schermpje te zien, het varen op de Mekong rivier en het uitzicht op de bergen van Noord Thailand.

Dinsdag deden we het wat rustiger aan. Na een heerlijk Amerikaans ontbijt besloten we naar Tiger Kingdom te gaan. Op Esther na gingen we allemaal een kooi binnen met tijgers waar we foto's mochten maken. Na één minuut wilde ik die kooi al uit. Wat ontzettend zielig zeg, die tijgers reageerden nergens op, ze waren compleet platgespoten zodat het makkelijk was om foto's te maken. Op een gegeven moment had een tijger zijn ogen dicht en ging de bewaker met een stok naast hem slaan zodat hij wakker werd. Gruwelijk, daar hoef ik nooit meer naar toe!

Woensdag was het tijd voor iets leuks! Kooktijd!! Gezien we hier al 8 weken uiteten gaan en op 2x kookles op school niet koken werd het tijd om weer eens zelf een maaltijd klaar te maken. We vertrokken met een boemeltreintje vanuit Chiang Mai naar een klein dorpje verder op. Daar gingen we naar een boerderij waar we zouden gaan koken. Dat kan je natuurlijk niet zonder ingrediënten, dus stapten we met onze farmerhoed op de fiets en reden we naar kruidenvelden om daar onze eigen kruiden konden plukken. De rest van de dag zijn we bezig geweest met het koken van allemaal Thaise gerechten die we normaal voorgeschoteld krijgen. Super leuk om ze nu eens zelf klaar te maken en voor de thuisblijvers: ik heb een kookboek meegekregen met alle recepten!

Donderdag was het weer tour-dag. We hebben een trekking gemaakt door de jungle en olifanten gereden. Vooral de trekking was leuk. Nadat onze gids ons onder had geschilderd met een soort rode smurrie leek het net alsof we in een verdwaalde scène van Groeten uit de rimboe terecht waren gekomen. Olifanten rijden stond naast kamelen en dolfijnen op de checklist van Carin en mij maar na de verhalen van het Elephant Nature Park waren we niet zo enthousiast meer. Als George in de Jungle zat Elyse helemaal voorop, achter het hoofd. Carin en ik zaten op een bankje. We hadden deze tour al geboekt en gelukkig werden deze olifanten nog redelijk behandeld maar ook dit doen we niet nog een keer.

's Avonds zijn de naar een night safari park geweest. Een soort dierentuin dat ook 's nachts open is. We kregen een rondleiding vanuit een busje. Vanwege de aparte spraakkunsten van de Thaise reisleidster keken Esther en ik bij het eerste dier al totaal de verkeerde kant op. Waar iedereen riep hee buffel riepen Esther en ik heee olifant. Goed dat bleek dus eigenlijk het hoogtepunt voor het einde van de night safari te zijn....

Vrijdagochtend hebben we een openbusje gepakt naar de Doi Sutep tempel. Deze ligt op de berg vlakbij Chiang Mai en vanaf de tempel heb je uitzicht over de hele stad. Maarja als je daar wilt komen moet je dus eerst omhoog. Dankzij de stank van het busje, de steile weg omhoog en de bochten kwamen we alle zes kotsmisselijk aan boven. De lucht was er totaal anders dus we hebben eerst even een paar minuten gewoon stil gestaan voordat we aan de laatste 360 traptreden omhoog begonnen. We hebben kaarsjes aangestoken en geluisterd en gekeken naar de optredens van Thaise schoolkinderen. Het uitzicht over de stad was erg mooi! Op de terugrit werd iedereen weer stiller en groener, dit keer duurde het een uur om er weer een beetje bovenop te komen. Elyse en ik zijn 's middags nog even Chiang Mai door gecrost met de tuktuk. 's Avonds was het alweer tijd om met de bus terug naar Bangkok te gaan. We hadden docenten al gevraagd of dat nog wel mogelijk was gezien het water maar die wisten van niets. 10 minuten voor onze stopplaats werd ik wakker gemaakt door de bus mevrouw. Snel de andere zeven wakker gemaakt. Ja en dan kom je de bus uit en blijkt dat je midden op één van Bangkok drukste wegen gedropt wordt en er meteen een mannetje voor je neus staat die zegt, taxi???? Oei dan moet je mij niet hebben in de ochtend hoor! Eerst maar even mijn ogen open gedaan, man vriendelijk genegeerd en mijn koffer gepakt. Door het kurkdroge Bangkok naar Sita Villa gegaan en daar met iedereen de foto's uitgewisseld. Goh wat hebben we toch weer veel gedaan en gezien in één week. Chiang Mai is en blijf Thailand en qua cultuur lijkt het een beetje op Bangkok maar toch zijn de mensen er totaal anders, veel rustiger en vriendelijker, de stad is veel schoner en ze spreken er veel beter Engels. Vandaar dat een veel gehoorde uitspraak in Chiang Mai same, same but different is.

Om de week nog even super mooi af te sluiten besloten we zondagavond uit eten te gaan in de Sky Tower van Bangkok. Vanwege al het gedoe met het visum van Elyse had mijn vader Carin, Elyse en mij een etentje aangeboden. Dus daar zaten we dan op de 82^ste verdieping van de hoogste toren van de stad met een super mooi uitzicht over de hele stad. Wij hebben Bangkok nog nooit zo onbewolkt en helder meegemaakt. Erg bijzonder en iets om nooit te vergeten! Super bedankt pap!!!

Inmiddels tikt de klok hier in Thailand keihard door. We hebben onze laatste schooldag er al op zitten. Deze week alleen nog een presentatie en een Thai Massage examen. Over 10 dagen vlieg ik alweer door naar Bali. Koffer inpak kilo stress begint op te komen bij iedereen. Vrijdag vertrekken we eerst nog voor 5 dagen naar het zuiden. Dan hebben we nog één dagje hier in Sita Villa en dan vertrekt ongeveer de helft van de groep naar Nederland en de andere helft naar Bali. Rare gedachte! Goed nog maar even dubbel genieten van de tijd die we nog met zijn alle hebben hier!!!

Liefs Naomi

PS. Bericht van het schoolzwembad: Gesloten wegens vakantie.

Starring in the movie

Nog even een toevoeging op mijn filmleven. Een film leven is natuurlijk niet echt zonder real life filmpjes.

Vorige week tijdens de regenbui waarbij ook delen van school zijn overstroomt kreeg ook het gebouw waarin ik leef het flink te verduren. Voor meer details zie het filmpje: It's raining inside!!! http://www.youtube.com/watch?v=XwtRRyJgR4U

Ook van het scooter rijden op Koh Larn is voor de thuisblijvers een overzicht filmpje gemaakt:

http://www.youtube.com/watch?v=AuEYetINPjU

Mijn filmleven

Dag lieve lezers,

Ja hoor weer een (lang) bericht vanuit het verre oosten!! Het is hier nog steeds genieten al hebben we deze week wel iets meer te doen voor school. Dat mag ook wel want we worden hele luie studenten hier met gemiddeld 1 uurtje les per dag. Volgende week moet ons module assignment af zijn dus daar zijn we nu hard mee bezig. Het spa concept is al bedacht, onze airplane spa gaat echt de wereld veroveren, maar nu moet ons hele programma nog geschreven worden. Op school leren we ook Thaise massage maar sinds deze week hebben we met een groep van 10 mensen hier in Sita Villa extra massage klas. Geen Thaise massage maar Aroma massage. Onze docent van school, miss Beer, komt iedere dag hier naartoe om ons van 17.00 tot 19.00 de Aroma massage te leren. Deze massage is lekkerder dan de Thaise massage eigenlijk en het is super leuk en gezellig om te leren. Naast deze sneltrein cursus en de vermoeiende schoolbezigheden doen we natuurlijk genoeg dingen om te ontspannen! Soms hebben we echt het gevoel dat we in een film leven. Vorige week hadden we natuurlijk wat slechte scènes met het visum van Elyse maar de afgelopen dagen hadden we weer top scènes.

Vorig weekend zijn we naar Ayutthaya geweest. Het plaatje hier boven aan mijn blog is daar gemaakt. De blogsite heb ik al gemaakt in Nederland en dat plaatje met al die buddha's op een rij heb ik toen al uitgezocht. Zo vreemd om er dan zelf te staan. Voor foto's maken was het echt heel mooi. Veder was het ook ontzettend gezellig en heel erg warm. We zijn binnen de stad Ayutthaya naar verschillende plaatsen gereden met de tuktuk. Ayutthaya was vroeger de hoofdstad van Thailand en is gesticht in 1350. Je kunt zien dat er in de 660 jaar die daarop volgde toch wel het één en ander is afgebroken. We hebben daar ook onze eerste levende olifanten in Thailand gezien. Uit principe hebben we er niet op gereden want het was gewoon te zielig voor woorden. De olifanten stonden te dansen op muziek en liepen met toeristen allemaal hetzelfde rondje. Dat wilden we dus echt niet sponsoren dus we zijn snel naar de volgende plaats gegaan. We hebben de liggende buddha gezien en een buddha in een boom. Kortom lekker de toerist uitgehangen. 's Avonds nog naar de film geweest. In school kunnen ze soms de airco heel koud zetten maar in de bios zaten we met lange broek, dikke trui en sokken aan. De film begint met het volkslied waarbij iedereen gaat staan, natuurlijk deden we keurig mee. Ohja en de popcorn was zo lekker dat we aankomende zaterdag weer gaan.

Zondag was een minder cultureel dagje voor Elyse en mij, je moet het goed in balans houden he! Lekker shoppen dus in MBK! Wat een heerlijk warenhuis is dat zeg. Bijenkorf is leuk maar dit is echt het einde. We zijn voor de MBK eerst nog naar een andere shopping mall geweest maar dat was niet helemaal ons ding. Dus na het uitlachen van de tuktuk aanbieder om zijn belachelijke prijs ( ja sorry tuktuk verkoper maar we zijn geen Thailand beginners meer en 300 baht voor dat stukje is echt belachelijk) zijn we naar de MBK gegaan. De Thaise mensen gaan hier hele dagen naar shopping malls. Ze eten er, halen hun boodschappen, nemen een massage en kopen hun kleding. Wij, als Nederlandse Thai doen daar natuurlijk heel graag aan mee. Elyse en ik hebben een nieuw gedeelte van de mall ontdekt waar winkeliers iets anders met hun handel omgaandan in Nederland gebruikelijk is. Als ze een shirt niet in de juiste maat hebben of je wilt een andere kleur hebben dan lopen ze naar een andere winkel om het daar te halen. Of ze ruilen producten met elkaar. Voor de All Stars van Elyse moest de verkoopster een paar Nike schoenen en een pakjes snoepjes geven. Dat zie je in Nederland toch niet zo snel gebeuren. Op de terugweg reden we echt in een filmset rond. Het onweer klapte overal en het regende als een gek. Wij reden in de taxi door Bangkok's drukste gedeelte met de hoogste torens en alles werd steeds verlicht. Het was zo ontzettend cool. En ook wel een beetje eng want één bliksem flits vond het nodig om de lantarenpaal naast mijn deel van de taxi te pakken, nou jullie hadden me kunnen horen gillen in Nederland. De taxi chauffeur vond het allemaal wel komisch natuurlijk....

Maandag kreeg ik in alle vroegte een smsje van mijn docent dat ze ziek was, vrije dag dus. Dinsdag wel naar school geweest voor een lesje van een uurtje. Woensdag stond ik al helemaal in mijn schoolpakkie beneden toen bleek dat we weer niet naar school hoefden. Vorig jaar hebben we in Leeuwarden één keer ijsvrij gekregen, dat gaat met deze temperaturen hier niet werken natuurlijk. Nee wij hadden regenvrij! Onze docent kon niet naar school toe komen vanwege de regen en sommige kelders van school waren volgelopen. Zo erg als die woensdag zou het hier nog nooit zijn geweest. Ja dat kan je me wel vertellen maar dan moet ik het ook zien. Snel het schooluniform uitgedaan en waterproof kleding aangetrokken.Ik hebtot aan mijn kuiten in het water gestaan en warm dat het water was. Het was weer een leuke ervaring. Woensdag ben ik ook nog met Elyse naar een ander immigratie bureau geweest. Weer een goede scène in onze film want na een poos wachten en huiswerk maken kreeg Elyse eindelijk het goede visum. Wat een opluchting zeg. Deze week hebben we Thaise vrienden gemaakt in de bieb van de school. Een meisje en jongen wilden graag met ons spreken om hun Engels te verbeteren. Wij vonden het echt stoer dat ze dat vroegen. We gaan nog een keer met ze afspreken om te badmintonnen, zo Thais;-) Er zijn hier veel studenten die ons willen interviewen of met ons Engels willen spreken. Erg grappig want zo komen wij wat meer te weten over de Thaise studenten en kunnen zij hun Engels oefenen. Wat trouwens ook hilarisch was is met je schooluniform door Future Park (shopping mall dicht in de buurt van Sita Villa) lopen. Werkelijk iedereen kijkt je dan aan, blank en schooluniform en Rangsit speldje is een combinatie die ze hier erg grappig vinden.

Omdat we voor het weekend nog geen plannen hadden zijn we wat oude blogs van mensen gaan doorspitten. Na Koh Larn gegoogled te hebben waren we er vrij snel uit. Dit werd onze bestemming. Met een busje dat we op school geregeld hadden reden we in alle vroegte Pattaya weer binnen. Dit keer pakten we meteen de boot naar het super mooie eiland Koh Larn (koraaleiland). Na vanaf zee nog even kwijlend gekeken te hebben naar het hotel waar we zo'n ontzettend leuke tijd hebben gehad was het tijd om aan te meren. Het vinden van een onderkomen was iets lastiger dan gedacht. Twee hotelverkopers konden twee mensen van onze groep wel een accommodatie laten zien voor 50 baht per persoon. Prima, dus twee mensen achterop de scooter. De accommodatie bleek zelfs voor studenten waardeloos te zijn, we waren per slot van rekening wel op een relax weekend dus een heel klein beetje luxe mocht wel. Er is dus door de twee personen nog een andere accommodatie bekeken wat ook niets bleek te zijn. Toen ze terug kwamen begon het geneuzel. Omdat ze dus 2 accommodaties hadden gezien moest er niet de afgesproken 100 baht betaald worden maar 200 baht. Gezien ze dat niet van te voren gezegd hebben dat het 50 baht per persoon per accommodatie gingen wij hier niet mee akkoord. Drama alom van hun kant wat eindigde in de zin: we gaan de politie erbij halen. Tsja en dan komt mijn slechte gevoel voor hiërarchie weer naar boven dus ik zei vriendelijk dat ze de politie er wel bij konden halen. De politie kon natuurlijk niets doen want die weet dondersgoed dat die mensen toeristen oplichten bij het leven. Maar ja aan een groep van 13 Nederlandse meiden hadden de verkopersnet de verkeerde. Op een gegeven moment waren we er klaar mee en zeiden we dat ze 100 baht konden krijgen of niets. Ze wilden er niets van weten dus zijn we weggelopen. Met hangende pootjes kwamen ze toch die 100 baht halen. Losers!!!

Daarna ging het allemaal veel beter. Na een prima accommodatie geregeld te hebben kwam onze Thaise gadget aanrijden. We hadden bij ons accommodatie ook 7 scooters gehuurd! Veel mensen van onze groep, waaronder ik, hadden nog nooit scooter gereden dus de eerste 15 minuten zaten we allemaal met zweethandjes op de scooters. We gingen meteen door smalle steegjes en drukke straatjes dus veel tijd om in te rijden had ik niet. Na 15 minuten werden mijn handen niet meer nat van het zweet maar van een regenbui. Het was er weer één in de categorie heftig helaas. Zeiknat besloten we toch maar even af te stappen en te schuilen. De groep was al gesplitst en we besloten met zijn vieren ergens wat rijst op te zoeken. Nadat we een heerlijk en vooral warm bordje rijst hadden weggewerkt toerden we weer verder naar een ander mooi strand. Daar troffen we andere van onze groep aan en besloten we de rest van de middag door te brengen. Het was echt een super mooi strand met een hele heldere zee. De zon wilde ook nog wel even door de wolken komen dus dat was erg aangenaam. De luchten waren bijzonder mooi, zeker tijdens zonsondergang. Het was net een scène uit de tv serie Expeditie Robinson. Na gegeten te hebben op het strand in de stromende regen onder parasols was het tijd om naar de bungalow te gaan. Met zeven meiden op één kamer kregen we al gauw een pyjama feestje gevoel. Het was erg gezellig maar toen ik met mijn oor op het kussen lag was ik heel snel vertrokken.

's Ochtends ontbijtje gehaald bij de 7-Eleven (de Appie van Thailand) en door gescooterd naar weer een nieuw strandje. Scooteren ging de tweede dag net zo soepel als fietsen. Ik heb zelfs Thaise mensen ingehaald met de scooter. En dat met heuvels en scherpe bochten van 8%. Het was echt een top manier op wat van het eiland te zien. Rond het middag uur was het weer tijd voor een regenbui. Het was ontzettend mooi hoe die bui kwam aanwaaien. De lucht werd pikzwart maar de zon bleef nog even op het water schijnen. Door de zwarte lucht werd de zee nog groener wat natuurlijk fijne foto's opleverden. Na nog even genoten te hebben van het scooter rijden was het helaas weer tijd om uit te checken bij het huisje en de boot terug naar Pattaya te nemen. Daar werden we keurig op tijd opgehaald door het busje waardoor we rond 20.30 weer terug waren in Sita Villa. Snel de handdoeken in de was gedaan en daarna lekker gaan slapen.

Deze week zijn we dus hard voor school bezig. Tussendoor ook nog even een visum geregeld bij de ambassade van Indonesië in Bangkok. Het ging allemaal niet soepel en het kostte weer een hoop ergernis maar het ging al stukken beter al het visum drama van Elyse. Vandaag heb ik mijn paspoort weer opgehaald met een mooi papiertje voor Bali erin. Niet te geloven dat ik daar binnen een maand al zit. Op zich heb ik wel zin om naar Bali te gaan ook omdat daar mijn ouders langskomen maar ik heb het hier ook ontzettend naar mijn zin en wil er eigenlijk nog niet aan denken dat ik hier wegmoet! Gelukkig staan er nog allemaal leuke dingen op het programma hier. Eind volgende week gaan we het noorden van Thailand verkennen en twee weken daarna vertrekken we naar het zuiden. Vervelen doen we hier nooit!!!

Liefs Naomi

PS. Bericht van het schoolzwembad: Back in the game, 14 baantjes

Laat alles over je heen komen!

Het is zeer zeker tijd voor een update van mijn blog. Misschien wel te verwachten maar ik heb sinds de vorige blog weer ontzettend veel meegemaakt. Heel veel leuke dingen maar helaas ook minder leuke dingen waardoor de blog verhalen naar achter werden verschoven.

Ik bereid jullie alvast voor op een lang verhaal!

Nadat we, inmiddels twee weken geleden, heerlijk hadden kunnen relaxen in het hotel in Pattaya was het in het weekend weer tijd voor actie! Zaterdag zijn we naar de grootste markt van Thailand geweest, de Chatuchak Weekend Market. Bij binnenkomst zagen we dat de politie bezig was karretjes met drinken en fruit in beslag te nemen. Waarschijnlijk hadden deze mensen geen vergunning om iets te verkopen. Het bleef, op de markt, niet bij deze ene opzienbarende gebeurtenis. Wat je hier op de markt ziet is voor ons westerse mensen even wennen. Het meest vreemde was wel de dierenafdeling. Kleine katjes, hondjes, eekhoorns, vissen en schildpadden, het is er allemaal te koop. Nadat Elyse en ik ons shophart weer hadden opgehaald (zoals ik in de vorige blog al aangaf vonden we 600 baht teveel voor een jurkje dus hebben we nu allebei een super mooi jurkje voor 500 baht) liepen we naar de plek toe waar we hadden afgesproken met de rest. Vlak voor de plek begon ineens heel hard een muziekje door de speakers te galmen. De hele markt viel gewoon stil. Iedereen legde alles neer en bleef staan. We wisten op dat moment niet wat er gebeurde maar iedereen keek vrij normaal. We hebben het later toch maar even aan onze docent gevraagd, het bleek het volkslied te zijn en dan staat iedereen dus stil. Goed weten we dat ook weer. Bepakt en bezakt stapten we in de taxi naar Khoa San Road. Het is een straat waar veel backpackers naar toe komen om daar te genieten van de vele kroegen en clubs. We waren met een groep van 16 mensen en na wat hotel switchen en onderhandelen hadden we acht goede hotelkamers recht aan de straat. Na het zien van een Italiaans restaurant ging ons hart sneller kloppen en al snel zaten we met zijn 16 aan tafel. Het hele feestje leek nog even verstoord te worden door het weghalen van de tas van Jolijn. Gelukkig was Niké ontzettend alert en ‘jatte' ze de tas zo weer terug van de tasjesdief! Het werd een hele gezellige avond in de Irish pub en een zeer korte nacht slapen.

Voor zondag stond een fietstocht van Co van Kessel op het programma. We blijven wel Nederlanders he! Met een groep van negen Nederlanders en twee Thaise gidsen begonnen we onze fietstocht in Chinatown. Het moet er ontzettend komisch uitgezien hebben. Negen blanke mensen op een fiets door super smalle steegjes maar ook hele drukke straten. Waar we de eerste 5 minuten nog reden met een dreigende lucht, barstte deze na 5 minuten heeel erg open. Of je nu 1 seconde in de regen staat of 10 minuten je wordt even nat. Het was eigenlijk een super leuke ervaring, met je fietsje door een tropische regenbui in je korte broek en hemdje en een temperatuur van boven de 30 graden. Na drie kwartier werd het droog en konden we iets meer zien om ons heen. We waren het er over eens dat we echt een stukje van Thailand gezien hebben dat we anders nooit gezien hadden. We gingen door smalle steegjes, dwars door markten en tempels, super drukke straten en op de boot. Dat laatste was ook erg leuk, het was heerlijk om weer in een boot te zitten en een beetje heen en weer te gaan door de golven. Nadat we werkelijk heerlijk gegeten hadden aan het water fietsten we terug naar het hotel. Helaas ging de taxiweg terug minder fijn, het duurde ruim drie kwartier langer dan onze vrienden in de andere taxi naar Sita Villa. De betekenis van het woord schakelen moet hier soms ook nog uitgevonden worden. Laten we het zo zeggen: we hebben weer een hoop extra van de omgeving gezien. En natuurlijk zeker niet betaald wat de teller aangaf want ja die man wist zelf niet waar het was.

Na een druk, intensief weekend was het weer tijd voor school. Heel veel lesuren op een dag hebben we niet wat natuurlijk helemaal niet erg is. Als moduul opdracht moeten we een nieuw spa concept verzinnen en we krijgen daar workshops en lectures voor ondersteuning bij. Ook hebben we twee keer per week seminars. In deze lessen discussiëren we over een artikel en beantwoorden we vragen. Op school vinden we overal onze weg en ook het Thaise dagelijkse leven is al heel normaal. We kunnen zelfs al Thaise liedjes herkennen op de tv van ons vaste restaurant de Yellow Spoon. Het is wel fijn om hier een vast eetplekje te hebben waar onze rijstmoeder de heerlijkste dingen voor ons klaarmaakt.

Afgelopen weekend was het weer tijd voor actie. Vroege actie wel te verstaan. Om 6 uur 's ochtends stonden we met een groep van 26 man voor Sita Villa te wachten op de busjes die ons naar de Damnoen Saduak Floating Market en de Erawan watervallen te brengen. Een Floating Market is een markt op het water waar mensen hun goederen proberen te verkopen. Per vier man gingen we de boten in op weg naar de markt. Het was weer een wonder voor je ogen maar ook heel erg toeristisch. Overal werden dezelfde souvenirs verkocht, het deed ons een beetje denken aan het tuktuk verhaal met alle winkels die we moesten bezoeken. Het was leuker om mensen te kijken dan souvenirs dus ik en mijn camera hebben ons prima vermaakt ;-) Na de Floating Market reden we naar de watervallen. De Erawan watervallen bestaan uit 7 etages en bij sommige van deze etages kan je zwemmen. Beneden was het super heet dus we besloten snel naar één van de watervallen te lopen. Onderweg moesten we oppassen voor de wild loslopende apen die maar al te graag eten van je wilde overnemen. Apen in het wild, dat was wel even raar! We hadden de, achteraf verkeerde, strategie om eerst naar de hoogste waterval te gaan en dan op de terug weg een duik te nemen. De Erawan watervallen staan toch echt bekend op hun zeven watervallen maar wij kregen er een gratis achtste waterval bij, wel te verstaan van boven. Een zeer serieuze tropische regenbui bedierf ons plan een beetje. Zo ervaren als ik was had ik natuurlijk geen plastic tasje voor zowel mijn tas of camera dus ik was redelijk aan het stressen. Zelf stond ik in de regen maar gelukkig mocht mijn tas met camera bij Jolijn onder de paraplu. Vanwege de grote hoeveelheid zand die werd omgetoverd in modder besloten we naar beneden te gaan. Wij zijn uiteindelijk tussen laag 4 en 5 gestrand en hebben bij laag 2 gezwommen. Gelukkig had ik naast geen plastic tas voor mijn camera ook geen droge kleren mee voor de vier uur durende tocht terug naar Sita Villa dus er kon weer geshopt worden. Met een prima broek die door kan naar mijn zusje en een heuse Erawan waterval t-shirt konden Elyse en ik nog even een bakje rijst halen voordat we weer in het busje terug moesten. De douche was erg fijn toen we thuis kwamen!!

Zondag was weer een relax dag met uitslapen, wassen en opruimen. En om het woord relax maar heel letterlijk uit te voeren werden we 's middags opgehaald voor een echte Thaise massage. De Thaise massage is absoluut heel anders dan de Aroma massage. Bij de Thaise massage worden je spieren gestrekt, ingedrukt en uit elkaar gehaald. Ik heb na het zwemmen bij de watervallen heel erg last gekregen van mijn nek en schouders dus daar heeft de massage mevrouw extra aandacht aan besteed.......en dat had ze beter niet kunnen doen. Nadat we 's avonds nog heerlijk hebben gegeten aan een meer kreeg ik het toch verdacht koud in een land waar de gemiddelde temperatuur boven de 30 graden ligt. Een airco die op 27 stond, een lange broek, 2 truien, een lakenzak en een deken konden er zelfs niet voor zorgen dat ik het warm kreeg. Koorts dus! 's Nachts ging het niet veel beter dus maandag ochtend mijn docent ingelicht dat ik helaas niet op school kon komen. Ze vertelde dat de pijn van mijn schouders en nek en de extra attentie het gevolg kunnen hebben dat je ziek wordt en koorts krijgt. Met een dagje rust moest het wel goed komen. Dinsdag wel naar school geweest maar niet van harte, woensdag ging het gelukkig wel beter. Helaas stond toen ook de volgende uitdaging op me te wachten. Of eigenlijk op Elyse. Elyse heeft één dag voordat ze naar Thailand ging met spoed een nieuw paspoort moeten aanvragen maar daar kon geen visum meer in. Geen probleem zeiden ze zowel in Nederland als hier in Thailand, dat kon allemaal wel geregeld worden. Elyse is binnengekomen met een toeristen visum dat verlengd kon worden. Om een zeer lang verhaal kort te maken bleek woensdag op het immigratie bureau dat het allemaal niet geregeld kon worden. Elyse en ik kwamen terecht in een zeer slechte film. Ze vertelden ons daar dat Elyse de 23^ste het land uit moest. Pas buiten durfde ik eigenlijk aan Elyse te vragen hoeveelste het die dag was, de 22^ste dus. Ik heb school gebeld dat we eraan kwamen en dat ze ervoor moesten zorgen dat er iemand aanwezig was. Thaise mensen kunnen namelijk heel goed, ook letterlijk, weglopen voor hun problemen, dat zit gewoon in de cultuur. Gelukkig waren ze er en de GM van Stenden Rangsit ging meteen allemaal dingen regelen. Helaas kwam er niet iets uit waar Elyse en ik ons prettig bij voelden. Elyse zou een visa run moeten doen, met een bus naar de grens van Cambodja en daar de grens over en dan meteen weer terug naar Thailand om dat weer een nieuw toeristen visum te krijgen. We zaten al in een slechte film maar dit was wel een super slechte scène in onze film. 's Avonds hebben we dus, met steun van vele andere meiden die hier zitten, een ander plan bedacht. Er werd een ticket geboekt naar Cambodja voor de 23^ste en dezelfde avond zou ze nog terug vliegen. Omdat Elyse niet van het airport af zou gaan kon ze dit wel alleen. Ik mocht zoiezo niet mee want als ik met mijn visum uit Thailand ga mag ik er niet meer in. Na een zeer stressvolle dag waarbij we ook geen contact konden krijgen met Elyse in Cambodja vanwege het gebrek aan een telefoonverbinding zijn Carin en ik naar Bangkok Airport gegaan in de hoop dat we Elyse daar zouden zien met een nieuw toeristen visum. En gelukkig zagen we daar tussen alle Thaise mensen een zeer stralend blond koppie lopen! Pff ze had een nieuw visum. Op de één of andere manier kan die wel verlengd worden. Een deel van de groep was op Khoa San Road (zie vorig weekend) en daar hebben we de hele tijd contact mee gehad dus daar wilden we nog wel even naartoe om te laten zien dat Elyse er inderdaad weer was. Daar aangekomen begon de stress van de afgelopen zich snel te uiten. Na één drankje besloten we dus ook om met zijn drieën lekker terug naar Sita Villa te gaan. Spreekt voor zich dat we zeer lekker geslapen hebben.

En ach ja we hadden nog niet genoeg voor deze week gehad dus the story goes on. Gisteravond had Carin al een rare muggen steek op haar voet maar gedurende de nacht is haar voet dus helemaal opgezwollen en zaten we dus vanmiddag in de wachtkamer van het ziekenhuis. Na verschillende medicijnen mee gekregen te hebben mochten we weer gaan. De pizza company heeft heerlijke lasagne langs gebracht en onder het genot van de dvd's van Friends was er eindelijk tijd om uit te rusten. Goed we hebben de afgelopen dagen mijn moeders woorden ‘laat alles over je heen komen' veelvuldig gebruikt maar dit was voor nu wel weer even genoeg eigenlijk. Volgende week hopelijk een iets rustiger weekje!

PS. Bericht van het schoolzwembad: Huh Naomi wie is dat.....oh degene die hier in de afgelopen twee weken twee keer is langs geweest......

Rondlopen in mijn beste droom

Made by Elyse en Naomi

Wij hadden de zware taak om, in het kader van ons school onderzoek, de afgelopen drie dagen te vertoeven in Centara Grand Mirage Beach Resort Pattaya. Hierbij moesten wij gebruik maken van het zwembad, het strand, de cocktail bar, de ligbedden bij het zwembad, het fantastische uitzicht en de heerlijke bedden om op te slapen. Tijdens het testen van deze faciliteiten kwamen we enkele kritieke en zeer zware punten, zoals;

* Handdoek recht leggen op je ligstoel

* Opstaan om de rugleuning van je ligstoel te veranderen

* Het moment dat de zon achter de palmboom verdwijnt, en je op zoek moet naar een ander ligbed

* De zware taak om voor het slapen gaan alle lichten uit te moeten doen

* Twee centimeter van je kingsize bed moeten inleveren omdat mevrouw Brandsema haar natte! bikini daar had neergelegd

* Wachten op de lift

* Lui worden door de zon en geen puf meer hebben om op te staan om een foto voor iemand te maken

* Grote kamer betekent Grote deur, na een relax dag zeer zwaar om open te doen

* En ook daarbij moest je ook wel 4 meter lopen om bij de deur te komen als je deurbel ging...

Goed, om het dus samen te vatten... Het was fantastisch!!

Bij aankomst werden we ontvangen met een ananas sapje en konden we al genieten van het schitterende uitzicht. Daarna kregen we een rondleiding door de spa en een lunch, maar dit viel allemaal in het niets bij het openen van kamerdeur 538. Wij omschrijven het als het binnenkomen van een Amerikaanse filmset, twee kingsize bedden en een uitzicht van hier tot nog veel mooier. Na alle deuren te hebben open getrokken besloten we onze koffertjes om te keren en de bikini eruit te halen. Binnen no time lagen deze twee dames in de zee te dobberen. En de conclusie, het was zout! Maar zeer aangenaam! Zee was leuk, maar de rest van de zwembaden moesten in het kader van school natuurlijk ook getest worden. Een smoothie in de poolbar kan daarbij natuurlijk niet ontbreken. Het was niet moeilijk om te wennen aan onze nieuwe omgeving! Na de douche uitgeprobeerd te hebben was het tijd voor het diner. Het hoogtepuntje van het diner is kort samen te vatte: Aardappel puree! (ehh, correctie, dit geldt alleen voor Elyse) Tijdens het avond eten besloten we om een relax momentje in te plannen op de kamer, om ons op te maken voor een zeer gezellig avondje stappen! We wisten wel dat onze docenten iets verwesterd waren, maar tijdens het stappen gingen alle remmen los. Dat maakte het een zeer geslaagde avond.

Na een korte nacht hadden we een folder momentje ingepland. Dit hield in: uit bed, je badjas aan en van het uitzicht genieten. Onze mond viel pas echt open bij het zien van het ontbijt buffet, kijk even mee door onze ogen:

* Donuts, 3 soorten croissantjes, broodjes met jam, kaneelbroodjes, bananenbrood, 2 soorten muffins, wentelteefjes, stokbrood, bruinbrood, toast.

* In de categorie eieren zien wij: scrambeld eggs, gebakken ei, omelet, en ei op aanvraag met soorten groenten en ham.

* We draaien ons hoofd naar rechts en zien nu het warme gedeelte met o.a.: Rijst, gebakken aardappelen, nasi, pasta, beef, verschillende soorten curries, soep, witte bonen in tomatensaus, bacon, worstjes.

* We doen 10 stappen en komen uit bij het koude buffet: salades, sperziebonen, ham, kaas, worst, 5 verschillende soorten yoghurt, cruesli, muesli, cornflakes, 6 soorten fruit, sapjes.

Jullie moeten ons maar geloven dat het erg lekker was!

Na bij het zwembad te hebben gelegen maakten we ons op voor een Aroma massage. Een aroma massage is een volledige body massage met olie. Dit was werkelijk heerlijk. We kwamen allemaal intens gelukkig en met een grote glimlach naar buiten. De rest van de dag kunnen we samenvatten in een totale ontspanning bij het zwembad en de pool bar. Na een Thais diner ( meer Naomi's ding dan aardappelpuree) besloten we om in de lounge met uitzicht over alle zwembaden en de zee een ijsje te gaan eten. Nadat wij de cocktail kaart hadden bekeken werd het plan veranderd en kregen we ons eerste drankje in Thailand uit een kokosnoot! Echt super lekker! 's Avonds hadden de docenten een andere avondbesteding voor ons bedacht. Ze namen ons mee naar Walking Street Pattaya. Wij hebben dit ervaren als een nieuwe cultuurshock. Walking Street is de uitgaansstraat van Pattaya, wij werden er vooral heel erg misselijk van. Aan de ene kant zie je oude, vieze westerse mannen opzoek naar Thaise vrouwen. Aan de andere kant staan zeer schaars geklede dames dezelfde mannen clubs in te praten. Wat de oudere doen kon ons nog niet zoveel schelen maar het feit dat zelfs kinderen rond de 5 jaar rozen op straat aan het verkopen waren shockeerden ons. Onze docenten waren het doelwit van vele westerse mannen wat voor ons ontzettend respectloos voelden. Waar we bij het hotel in onze allermooiste droom liepen, liepen we hier echt in een nachtmerrie. Uiteindelijk zijn we een club in gegaan waar het nog erg gezellig was met onze groep.

Na een ontzettend zwaar afscheid van onze heerlijke kamer kwam het zware moment van uitchecken. Het waren werkelijk drie prachtige dagen en we hebben alleen maar genoten!

Liefs van Elyse en Naomi

PS. Bericht van het schoolzwembad: Diep teleurgesteld door afwezigheid.

PS 2: Kelly super bedankt voor de tip: De ananas shakes zijn echt heerlijk!!!

Ik word Thai

Dag lieve lezers!

Weer een verhaaltje uit het zonnige Bangkok. Inmiddels heb ik er al meer dan een hele week school opzitten. En alles is nog steeds super leuk!! Op school in Leeuwarden hebben we veel geleerd over de cultuurshock die je kunt meemaken als je naar een totaal ander land gaat. Een cultuurshock bestaat uit verschillende fases waarbij de honeymoon fase de eerste is. Kenmerk van deze fase is dat je alles super leuk vindt en dat je gefascineerd bent door de nieuwe cultuur. Tsja ze hebben deze theorieën natuurlijk niet voor niets bedacht. Ik leef in ieder geval nog zeker in de honeymoon fase en hoop daar voorlopig nog niet uit te vallen.

Om in de honeymoon fase te blijven proberen we zoveel mogelijk te integreren in de Thaise cultuur. Wat ik zoal doe om Thai te worden:

* Ik eet rijst tussen de middag

* Ik draag een riem om mijn schooluniform, iets wat hier echt heel fashion is

* Natuulijk heb ik al een haarband met strikje

* We geven een Wai (iets wat te vergelijken is met handen schudden in Nederland)

* Ik heb een Muay Thai boxing les gevolgd (12000 baht voor zes weken vonden we alleen iets te veel, ook daarin zijn we Thais)

* Ik spreek Thais (soms beter dan de Thai want dan verstaan ze me gewoon niet, echt vreemd)

* Ik heb een yoga les gevolgd

* Omrekenen naar euro's doen we niet meer, dan lijkt alles zo goedkoop dat je alles wel kan meenemen, wat dan als gevolg heeft dat je weer super veel uitgeeft. We kopen dus alles in naar Thaise maatstaven. Ook wel weer grappig want als ik dan met mijn shop buddy Elyse ga shoppen en we een jurkje zien van 600 baht dan vinden we dat echt belachelijk duur. Terwijl het omgerekend......ohnee dat zouden we dus niet meer doen....600 baht voor een jurkje is gewoon duur, dat kan beter.

* Samen met mijn groep heb ik een Spa game gewonnen op school

* Tijdens de kookles werd ons Thaise gerecht kip en cashewnoot door de docent beoordeeld met een excellent

* We steken net als de Thai kris-kras, tussen alle taxi's en scooters, de straat over.

Dat laatste resulteert soms in gegil want in ons stoere enthousiasme vergeten we dan wel dat het verkeer hier aan de andere kant van de weg rijdt. Het verkeer is hier echt een chaos, vooral 's avonds. Wij noemen de rij stijl hier creatief rijden. Waar we in Zwitserland wel eens de 3 is 4 methode in de kiosk toepaste (voor insiders) doen de Thaise mensen dat op de weg. Een 2 baans weg wordt hier makkelijk gebruikt als een 3 of 4 baansweg. En als je voorin de taxi zit, zoals ik laatst, dan krijg je soms zweet in je handen. Aan de andere kant is het voor onze portemonnee heel fijn want doordat ze overal tussendoor schieten met hun taxi zijn we wel sneller thuis. Taxi chauffeurs zijn hier heel verschillend. Sommige zeggen helemaal niets, andere lachen heel hard met ons mee terwijl ze geen idee hebben waar we het over hebben. Gister namen we de taxi van Future Park (een super, super, super groot shoppingwalhalla op 20 min. afstand van ons appartement) naar Sita Villa. We waren met zijn vieren al heel erg lacherig maar tel daar een slecht engels sprekende taxi chauffeur met een vrouwenlach, het chaotische verkeer, aparte tijdschriften in de taxi en muziek van Britney Spears bij op en de sfeer was compleet.

Iets wat je hier in Bangkok ook heel goed kan leren is verschillende soorten benzine leren ruiken. Echt, wat hier allemaal uit de auto's komt is echt niet normaal en vooral heel zwart. Qua eten draaien we dus gewoon lekker mee met de Thaise keuken. Inmiddels hebben we een vast restaurantje waar de mensen ons nu ook herkennen. Bij de lunch houden we het meestal op een bord rijst met kip. 's Avonds hebben we een curry, spaghetti met Thai twist, vegetarische schotel of we proberen wat nieuws. Meestal een succes soms niet en dan eet je 's avonds gewoon wat meer chips! Chips eten we hier vooral omdat het lekker zout is, iets wat in de Thaise keuken een beetje mist. We hebben nog wel mogelijkheden overgehouden om nog meer Thai te worden, je moet niet alles in één keer willen. Zo kan ik de geuren hier op straat nog niet allemaal waarderen. Zeker niet als ik net zelf gegeten heb. Ook heb ik nog geen Hello Kitty gadget. Ik heb zelfs een docent gezien met een Hello Kitty horloge dus hier zit echt nog ruimte voor ons. In Bangkok hebben ze werkelijk alles van Hello Kitty. Ik ken twee kindjes in Zwitserland die hier helemaal gelukkig van zouden worden!

Afgelopen donderdag hadden we onze eerste massage les. Nadat we een uitleg hadden gekregen ging ik de beenmassage op mijn massage buddy Carin uitproberen. Bij de Thaise massage draait het om drukpunten die ingedrukt moeten worden om je spieren en bloedbanen te stimuleren. Gezien iedereen moest oefenen op anderen resulteerde dit in achh, ooohh en auww. Sorry Carin als ik je pijn heb gedaan! We hebben erg veel geleerd tijdens de les en waren helemaal relax daarna.

Vrijdag en zaterdag zijn we naar een militaire academie gegaan. Daar hebben we spellen gedaan in het kader van teambuilding. Als je een spel verloor met je team moest je voor alle groepen gaan staan en een gekke dans nadoen van de teamleiders. Ik weet niet wat er met ons team aan de hand was maar ik kan me niet eens meer herinneren hoe vaak ik zo'n dans heb moeten doen. Wij hebben in ieder geval veel gelachen. Ehm en we zijn nog meer uitgelachen. Onze docenten hadden de grootste lol om ons. Het fijne van deze school is dat ze een klein team docenten voor Grand Tour studenten hebben. Er waren zes docenten mee. Allemaal heel erg aardig en begaan. Veel zijn er ook al in Nederland geweest en weten een beetje waar we vandaan komen. Ze zijn heel open en ook al aardig verwestert door de voorgaande studenten wat soms hele grappige en onverwachte situaties oplevert. Ze zeggen soms dingen die docenten in Nederland echt niet kunnen zeggen. Over het algemeen zijn de Thaise mensen veel netter in voorkomen dan de Nederlanders.

's Avonds hadden we een White Party. Niemand wist goed wat we ervan moesten verwachten. We moesten in lange rijen met gesloten ogen naar een zaal toe. Toen we daar zaten mochten we onze ogen opendoen. We zagen alle docenten voor ons zitten en het enige licht kwam van de kaarsen rondom ons. Er was een soort Thais bandje aan het spelen. We werden uitgenodigd voor een echte Thaise ceremonie genaamd: Bai Sri Su Kwam, Calling Spirit. Het is een ceremonie, die niets met een godsdienst te maken heeft, waarbij je gasten verwelkomt. Er werd een verhaal voor ons opgelezen en daarna mochten we per zes naar voren komen. Ik was als tweede en wist totaal niet wat er ging gebeuren. Ik kwam voor mijn spa/massage/seminar docente te zitten. Ze pakte een wit armbandje en wenste me alle geluk, gezondheiden plezier in Thailand toe. Daarna knoopte ze het armbandje om. Vervolgens kon je langs alle andere docenten die ook allemaal wensen voor je uitspraken terwijl ze het armbandje omdeden. Het raakten ons allemaal heel erg omdat de wensen die ze uitspraken zo ontzettend gemeend waren. Ik heb weinig momenten in mijn leven meegemaakt waar totaal onbekende mensen zo ontzettend betrokken met je kunnen zijn. Iedereen was het er over eens dat dit echt ontzettend bijzonder was.

Vandaag hadden we een ontmoeting met de president van Rangsit University. Dan komt meteen de Thaise hiërarchie naar boven. De president van de school is echt een held hier en alle docenten waren ontzettend zenuwachtig voor de meeting. Ik ben niet snel zenuwachtig maar van hun gespannenheid werd ook ikeen beetje zenuwachtig. De president was een inspirerende man wat een mooie hospitality oneliner voor mijn boekje opleverde: Service is not from your hands but from your hart.

Morgen (woensdag) gaan we voor drie dagen naar een hotel in Pattaya. Daar krijgen we een echte Thaise massage. Ik ben benieuwd hoe dat gaat. We hebben er allemaal super veel zin in, zeker ook omdat het hotel aan het strand ligt!! Ik hoop dat bij jullie alles goed gaat en dat het weer nog een beetje dragelijk is! Het is erg leuk om berichtjes te krijgen over het wel en wee in Nederland!

Liefs Naomi

PS. Bericht van het schoolzwembad: Een Thai box les, wandelingen naar school en een yoga les resulteerde in 8 baantjes.

Thai Twist

Sawatdee kha

Vandaag heb ik voor het eerst les in Thailand gehad. Op zich een hele ervaring maar toch ook te vergelijken met de lessen in Nederland. Inmiddels hebben we hier al zoveel op school rondgelopen dat een plattegrond niet meer nodig is. Grappig om te merken hoe snel je een nieuwe omgeving je eigen kan maken. De eerste dag in Bangkok was voor Carin en mij echt een uitputtingsslag, zeker na de dagen in Dubai. Al die nieuwe geuren, mensen, eten en omgeving waren echt veel voor ons. Maar na de eerste dag zaten we al als goed geïntegreerde Thai rijst te eten tijdens de lunch! Voor mij, als geen brood fan, zeker geen straf;-) We leven hier in een appartement complex van school, Miss Ann is de vrouw des huizes. Verder zijn er drie Thaise vrouwen die het ontbijt verzorgen en de boel schoonhouden. Zij kunnen ook lunch en diner maken als je een keer niet in het dorp wil eten. Het gebouw staat in een soort Gooische wijk van Bangkok, helemaal niet verkeerd. Er staan grote villa's om ons heen en 's nachts is er bewaking voor ons gebouw. Gewoon omdat school het zich niet kan permitteren dat er iets met ons gebeurd. We zitten dus niet in Bangkok city maar een uurtje er vandaan. Zoals ik al schreef wordt hier voornamelijk op straat gekookt, ook vers gesneden fruit is op straat te koop. 's Middags en 's avonds eten we in één van de vele restaurantjes in de straat. Ze leven hier allemaal van de studenten van Rangsit University. In het begin kozen we vooral bekende dingen uit maar nu zijn we op de experimenteer-tour. Sommige dingen, zoals buggles, lijken hier wel op westerse producten maar 9 van de 10 keer zit er toch een Thai twist aan. Sultana met Thai twist zijn toch wel het minst favoriet hier. We hebben nog veel pakjes over dus als het liefhebbers zijn......

Afgelopen zaterdag zijn we naar Bangkok geweest. Op de terugweg merkten we dan we redelijk waren afgezet (zeg maar de helft meer) door de taxi chauffeur die ons op de heenweg naar Bangkok bracht. Ach, weten we meteen wat een ritje waard is. We begonnen bij het Grand Palace waar we eigenlijk direct de tuktuk in geloodst werden. Als je bij grote gebouwen aankomt staan er altijd tuktuk verkopers die zeggen dat je nu het Grand Palace niet in mag en dat je over een uur moet terugkomen. We wisten eigenlijk wel dat, dat niet waar was maar een ritje in de tuktuk was verleidelijk. En daar gingen we hoor, één tuktuk met vier mensen en de ander met drie. Het was zo'n toffe ervaring! Opgepropt in een gammel karretje met drie wielen crossen door het ontzettend drukke en chaotische verkeer van Bangkok. Echt genieten! We keken onze ogen uit. Nadat we bij een Buddha waren afgezet vervolgden we onze weg via de, door de tuktuk chauffeurs, uitgekozen winkeltjes. Als wij met zijn allen de winkel in gingen kregen zij een bon voor gratis benzine. Ik zag het niet zozeer als oplichting maar genoot meer van alle dingen die we onderweg te zien kregen. En in het kader van ‘niet ergeren aan de winkels' maakten we er een sport van om zoveel mogelijk personeel achter je aan te krijgen en zo snel mogelijk de winkel weer uit te komen. Het leverde hilarische taferelen op. We mochten de chauffeurs wel en wilde ze wel helpen maar toen ze aankwamen met nog vijf andere winkels kwam er een afding actie van Elyse waardoor we snel naar het Grand Palace werden gebracht. Het Grand Palace was mooi maar ik was te moe en had het te warm om het goed in me op te nemen.

Zondag hadden we een relax/winkel dag. Iets wat ik vandaag geleerd heb is dat je hier prima kunt verbranden als het bewolkt is :-( Zo rood als een kreeft dus...

Maandag hadden we een introductieklas waar ook het moduul boek werd gegeven. Toch een pijnlijk moment, pff school start weer. Gelukkig wisten ze me heel snel weer te winnen met een spa trip naar een super luxe hotel aan het strand. Voor de mensen met een herfst dip in Nederland google maar even naar afbeeldingen van het Centara Grand Mirage Beach Resort in Pattaya. 's Middags zijn we naar een singing contest geweest voor Thaise studenten. Voor hen was het een zang wedstrijd voor ons een ‘raad het lied' wedstrijd. Waar de Thaise studenten hard hun best deden om Engelse liedjes in het Thais te zingen deden wij hard ons best om het Engelse liedje er weer uit te halen. Elyse en ik kwamen er achter dat Thais zingende studenten ons ook omgekeerde kippenvel kunnen bezorgen. Ook wel grappig om te melden, alle gebouwen zijn hier vrij hoog en alles wordt met liften gedaan (niet echt mijn favo bezigheid maar goed...) in spitsuur staan hier rijen voor de liften en moet je achteraan sluiten om boven te komen. De eerste keer loop je argeloos door, afvragend waar al die mensen voor wachten, maar nu staan we ook keurig in ons uniform in de rij. We worden al steeds meer Thai!

Maandagavond hadden we een welkoms diner op de hoogste verdieping van een nieuw gebouw. Het uitzicht daar is super mooi. Om je heen zie je de school campus en de wijk waar wij in leven. In de verte zie je de skyline van Bangkok. Toen ik daar zo zat, op mijn stoeltje te luisteren naar de General Manager die ons welkom heette, besefte ik wel dat we echt een unieke periode meemaken. Ik ben toch echt aan het studeren in Thailand!!!

Liefs Naomi

PS. Bericht van het schoolzwembad (Olympische afmetingen): 14 baantjes en 2 dagen spierpijn.

Van Dirham naar Baht

Lieve medereizigers

Hier mijn eerste verhaal uit Bangkok. Inmiddels heb ik er een tweede cultuurshock opzitten. Dubai was anders dan Nederland maar nog redelijk westers. Bangkok daarentegen is met niets uit Nederland te vergelijken. Maar goed, eerste nog een verslagje over de laatste dag in Dubai want ik moet nog wel even vertellen hoe onze chipsproeverij is afgelopen.

Het panel heeft gesproken en is tot het volgende gekomen: de famous award winning curry flavor is in het begin wel lekker maar daarna komt er een curry smaak naar boven die in de categorie vrij pittig valt. Chili/paprika kreeg het oordeel pittig maar, goed te eten. Salad chips is heel anders maar toch best wel lekker. Wij vroegen ons alleen af waar de naam vandaan komt. Salted smaakte helemaal niet hetzelfde als in Nederland waarschijnlijk omdat het in palmolie gefrituurd is. Hij kreeg het label ‘de afgekeurde chips van lay's'. Grote winnaar van de avond was toch echt de Salad chips!

Na deze vermoeiende jury avond zijn we de volgende dag door de wekker heen geslapen wat resulteerde in het feit dat we iets later aan onze bustour begonnen. Het was echt een goede manier om iets van Dubai te zien. Je kunt op verschillende punten uitstappen en 30 min later komt er dan weer een nieuwe bus langs. Via verschillende stops kwamen we uit bij de grootste moskee van Dubai. Mooi om te zien, helaas was het woensdag en konden we er niet in. Niet veel later ramde de bus ergens tegen aan wat als gevolg had dat we moesten wachten op een nieuwe bus die ons kwam ophalen. Wel verdacht dat we in drie dagen Dubai twee keer autopech hebben gehad... Waar het de vorige keer nacht was stond de klok nu op 12.30, ja het heetste moment van de dag dus. Gelukkig kon de airco wel blijven draaien en zaten we als een stel keurige toeristen rustig op ons stoeltje te wachten. Met de nieuwe bus zijn we naar Jumeirah Beach gegaan. Nog even getwijfeld vanwege de temperatuur maar we moesten toch echt even met onze voeten in de Arabische Golf staan. Het water was echt super warm en we hebben een paar mooie schelpen meegenomen. Het was ook leuk om de Burj Al Arab nog even van de zijkant te zien.

Nadat we over het Palm eiland gereden waren stapten we uit bij de Mall of Emirates. Het was inmiddels 14.30 en we hadden toch echt wel heel erg trek. Aan eten was het geen gebrek in Mall maar je mocht het daar alleen niet opeten vanwege de ramadan. Tsja en wat doe je dan als doorgewinterde toeristen. Dan loop je naar de supermarkt, koop je een grootverpakking kitkat en ga je die lekker opeten in een wc hokje. Kijk dat is nog eens cultureel bezig zijn! Na deze opkikker nog Ski Dubai gezien. Waarom? was toch wel het woord dat bij me opkwam toen ik dit zag. Het was buiten rond de 45 graden en binnen waren allemaal mensen aan het skiën, erg vreemd om te zien. Omdat we dus wel take-away eten mochten meenemen hebben we snel wat eten gehaald en in de bus opgegeten (dat mocht dan weer wel...) Haha we waren niet de enige met dat idee! Na nog een stop gemaakt te hebben bij een souk (markt) en wat souveniers gescoord te hebben gingen we terug naar het hotel. We hebben in één dag door heel Dubai gereden en waren echt aan het einde van ons latijn!

De volgende dag moesten we om 04.00 opstaan om op tijd bij het vliegveld te zijn. Komt het vroege opstaan voor de Papendal diensten toch nog ergens van pas want ik was binnen 30 min ready-to-go! Na 2,5 uur lang gewacht hebben in het vliegtuig dat op de grond bleef vanwege een medisch incident kwamen we na een zeer hobbelige vlucht van 6 uur aan in Bangkok. Omdat we veel vertraging hadden vroegen we ons af de taxi chauffeur van school er nog wel was. Na wat zoeken de beste man niet gevonden en dus ging ik bellen met een mevrouw van school. En op het moment dat ik eindelijk contact had viel mijn batterij uit. Dan voel je, je toch best wel vervelend op zo'n groot vliegveld waar je niemand kent en alles zo anders is! Even later vonden we gelukkig onze taxi chauffeur en waren we binnen 1,5 in het appartement. We waren super moe maar werden aangenaam verrast dat we in een gloednieuw gebouw sliepen. We waren de eerste groep die er mocht slapen. Heerlijk van die nieuwe kamers!

Inmiddels hebben we dus de UAE dirham verruild voor de Thaise baht. En het omrekenen van baht naar euro levert meestal euforische taferelen op. Vergeleken met Europese prijzen is alles hier spot goedkoop. 40 baht is € 1,00. Wij eten hier ‘s avonds voor 50 baht. Dan hebben we een bord vol rijst en drinken. De geuren hier op straat zijn erg wennen. Om nog maar te zwijgen over de producten die hier in de stalletjes liggen. Er wordt werkelijk overal gekookt en gegeten. Vandaag hebben we een tour gehad over het terrein van school. Het is echt immens groot! We hebben ook het rooster gekregen waarop staat op welke tijd we waar les hebben. Nu zijn we alleen nog hard opzoek naar een plattegrond. Met een temperatuur van rond de 35 graden, een hoge luchtvochtigheid en een stralend zonnetje kan je niet alle wandelpaden en gebouw onthouden.

Dit weekend gaan we naar Bangkok. We gaan, op aanraden van iemand die hier al is geweest, naar het grote paleis. Maandag begint school dus zondag doen we het een beetje rustig aan (lekker eten, uitslapen, zwemmen, een beetje zonnen) Ach wat hebben we het zwaar!!!

Liefs Naomi