Dag lieve lezers!

Weer een verhaaltje uit het zonnige Bangkok. Inmiddels heb ik er al meer dan een hele week school opzitten. En alles is nog steeds super leuk!! Op school in Leeuwarden hebben we veel geleerd over de cultuurshock die je kunt meemaken als je naar een totaal ander land gaat. Een cultuurshock bestaat uit verschillende fases waarbij de honeymoon fase de eerste is. Kenmerk van deze fase is dat je alles super leuk vindt en dat je gefascineerd bent door de nieuwe cultuur. Tsja ze hebben deze theorieën natuurlijk niet voor niets bedacht. Ik leef in ieder geval nog zeker in de honeymoon fase en hoop daar voorlopig nog niet uit te vallen.

Om in de honeymoon fase te blijven proberen we zoveel mogelijk te integreren in de Thaise cultuur. Wat ik zoal doe om Thai te worden:

* Ik eet rijst tussen de middag

* Ik draag een riem om mijn schooluniform, iets wat hier echt heel fashion is

* Natuulijk heb ik al een haarband met strikje

* We geven een Wai (iets wat te vergelijken is met handen schudden in Nederland)

* Ik heb een Muay Thai boxing les gevolgd (12000 baht voor zes weken vonden we alleen iets te veel, ook daarin zijn we Thais)

* Ik spreek Thais (soms beter dan de Thai want dan verstaan ze me gewoon niet, echt vreemd)

* Ik heb een yoga les gevolgd

* Omrekenen naar euro's doen we niet meer, dan lijkt alles zo goedkoop dat je alles wel kan meenemen, wat dan als gevolg heeft dat je weer super veel uitgeeft. We kopen dus alles in naar Thaise maatstaven. Ook wel weer grappig want als ik dan met mijn shop buddy Elyse ga shoppen en we een jurkje zien van 600 baht dan vinden we dat echt belachelijk duur. Terwijl het omgerekend......ohnee dat zouden we dus niet meer doen....600 baht voor een jurkje is gewoon duur, dat kan beter.

* Samen met mijn groep heb ik een Spa game gewonnen op school

* Tijdens de kookles werd ons Thaise gerecht kip en cashewnoot door de docent beoordeeld met een excellent

* We steken net als de Thai kris-kras, tussen alle taxi's en scooters, de straat over.

Dat laatste resulteert soms in gegil want in ons stoere enthousiasme vergeten we dan wel dat het verkeer hier aan de andere kant van de weg rijdt. Het verkeer is hier echt een chaos, vooral 's avonds. Wij noemen de rij stijl hier creatief rijden. Waar we in Zwitserland wel eens de 3 is 4 methode in de kiosk toepaste (voor insiders) doen de Thaise mensen dat op de weg. Een 2 baans weg wordt hier makkelijk gebruikt als een 3 of 4 baansweg. En als je voorin de taxi zit, zoals ik laatst, dan krijg je soms zweet in je handen. Aan de andere kant is het voor onze portemonnee heel fijn want doordat ze overal tussendoor schieten met hun taxi zijn we wel sneller thuis. Taxi chauffeurs zijn hier heel verschillend. Sommige zeggen helemaal niets, andere lachen heel hard met ons mee terwijl ze geen idee hebben waar we het over hebben. Gister namen we de taxi van Future Park (een super, super, super groot shoppingwalhalla op 20 min. afstand van ons appartement) naar Sita Villa. We waren met zijn vieren al heel erg lacherig maar tel daar een slecht engels sprekende taxi chauffeur met een vrouwenlach, het chaotische verkeer, aparte tijdschriften in de taxi en muziek van Britney Spears bij op en de sfeer was compleet.

Iets wat je hier in Bangkok ook heel goed kan leren is verschillende soorten benzine leren ruiken. Echt, wat hier allemaal uit de auto's komt is echt niet normaal en vooral heel zwart. Qua eten draaien we dus gewoon lekker mee met de Thaise keuken. Inmiddels hebben we een vast restaurantje waar de mensen ons nu ook herkennen. Bij de lunch houden we het meestal op een bord rijst met kip. 's Avonds hebben we een curry, spaghetti met Thai twist, vegetarische schotel of we proberen wat nieuws. Meestal een succes soms niet en dan eet je 's avonds gewoon wat meer chips! Chips eten we hier vooral omdat het lekker zout is, iets wat in de Thaise keuken een beetje mist. We hebben nog wel mogelijkheden overgehouden om nog meer Thai te worden, je moet niet alles in één keer willen. Zo kan ik de geuren hier op straat nog niet allemaal waarderen. Zeker niet als ik net zelf gegeten heb. Ook heb ik nog geen Hello Kitty gadget. Ik heb zelfs een docent gezien met een Hello Kitty horloge dus hier zit echt nog ruimte voor ons. In Bangkok hebben ze werkelijk alles van Hello Kitty. Ik ken twee kindjes in Zwitserland die hier helemaal gelukkig van zouden worden!

Afgelopen donderdag hadden we onze eerste massage les. Nadat we een uitleg hadden gekregen ging ik de beenmassage op mijn massage buddy Carin uitproberen. Bij de Thaise massage draait het om drukpunten die ingedrukt moeten worden om je spieren en bloedbanen te stimuleren. Gezien iedereen moest oefenen op anderen resulteerde dit in achh, ooohh en auww. Sorry Carin als ik je pijn heb gedaan! We hebben erg veel geleerd tijdens de les en waren helemaal relax daarna.

Vrijdag en zaterdag zijn we naar een militaire academie gegaan. Daar hebben we spellen gedaan in het kader van teambuilding. Als je een spel verloor met je team moest je voor alle groepen gaan staan en een gekke dans nadoen van de teamleiders. Ik weet niet wat er met ons team aan de hand was maar ik kan me niet eens meer herinneren hoe vaak ik zo'n dans heb moeten doen. Wij hebben in ieder geval veel gelachen. Ehm en we zijn nog meer uitgelachen. Onze docenten hadden de grootste lol om ons. Het fijne van deze school is dat ze een klein team docenten voor Grand Tour studenten hebben. Er waren zes docenten mee. Allemaal heel erg aardig en begaan. Veel zijn er ook al in Nederland geweest en weten een beetje waar we vandaan komen. Ze zijn heel open en ook al aardig verwestert door de voorgaande studenten wat soms hele grappige en onverwachte situaties oplevert. Ze zeggen soms dingen die docenten in Nederland echt niet kunnen zeggen. Over het algemeen zijn de Thaise mensen veel netter in voorkomen dan de Nederlanders.

's Avonds hadden we een White Party. Niemand wist goed wat we ervan moesten verwachten. We moesten in lange rijen met gesloten ogen naar een zaal toe. Toen we daar zaten mochten we onze ogen opendoen. We zagen alle docenten voor ons zitten en het enige licht kwam van de kaarsen rondom ons. Er was een soort Thais bandje aan het spelen. We werden uitgenodigd voor een echte Thaise ceremonie genaamd: Bai Sri Su Kwam, Calling Spirit. Het is een ceremonie, die niets met een godsdienst te maken heeft, waarbij je gasten verwelkomt. Er werd een verhaal voor ons opgelezen en daarna mochten we per zes naar voren komen. Ik was als tweede en wist totaal niet wat er ging gebeuren. Ik kwam voor mijn spa/massage/seminar docente te zitten. Ze pakte een wit armbandje en wenste me alle geluk, gezondheiden plezier in Thailand toe. Daarna knoopte ze het armbandje om. Vervolgens kon je langs alle andere docenten die ook allemaal wensen voor je uitspraken terwijl ze het armbandje omdeden. Het raakten ons allemaal heel erg omdat de wensen die ze uitspraken zo ontzettend gemeend waren. Ik heb weinig momenten in mijn leven meegemaakt waar totaal onbekende mensen zo ontzettend betrokken met je kunnen zijn. Iedereen was het er over eens dat dit echt ontzettend bijzonder was.

Vandaag hadden we een ontmoeting met de president van Rangsit University. Dan komt meteen de Thaise hiërarchie naar boven. De president van de school is echt een held hier en alle docenten waren ontzettend zenuwachtig voor de meeting. Ik ben niet snel zenuwachtig maar van hun gespannenheid werd ook ikeen beetje zenuwachtig. De president was een inspirerende man wat een mooie hospitality oneliner voor mijn boekje opleverde: Service is not from your hands but from your hart.

Morgen (woensdag) gaan we voor drie dagen naar een hotel in Pattaya. Daar krijgen we een echte Thaise massage. Ik ben benieuwd hoe dat gaat. We hebben er allemaal super veel zin in, zeker ook omdat het hotel aan het strand ligt!! Ik hoop dat bij jullie alles goed gaat en dat het weer nog een beetje dragelijk is! Het is erg leuk om berichtjes te krijgen over het wel en wee in Nederland!

Liefs Naomi

PS. Bericht van het schoolzwembad: Een Thai box les, wandelingen naar school en een yoga les resulteerde in 8 baantjes.