LEESWAARSCHUWING! Dit verhaal is alleen geschikt om te lezen op een regenachtige herfstdag (sneeuwdag) wanneer je twee uurtjes tijd over hebt. Pak een kop thee of koffie, neem een lekker koekje, zet de verwarming lekker hoog. De schrijfster van dit verhaal wil niet aansprakelijk gesteld worden voor enige spierpijn vanwege de lange zit of pijn in de ogen vanwege het staren naar een beeldscherm.

Dag lieve lezers!

Om maar even met de realiteit te beginnen voordat we het verleden in duiken: Nee, we zijn nog niet overstroomt! Let vooral op het woordje ‘nog'. Volgens de Bangkok Post is het vandaag F-day, Flood Day (overstromingsdag). Ik weet niet hoe dat voor jullie klinkt maar voormij een beetje angstig. We krijgen al dagen te horen dat grote delen van Thailand al onderwater staan maar zo droog als dat het hier bij ons nu is hebben we het nog nooit gehad. Het is voor ons dan ook lastig voor te stellen dat de boel hier misschien wel onder gaat lopen. Op het Nederlandse nieuws wordt gesproken dat grote delen van Bangkok al onder staan. Wij zijn zondagavond nog in Bangkok geweest en dat gedeelte was ook droger dan ooit. Let wel, Bangkok is zo groot als de provincie Utrecht dus het kan zijn dat toen het water ergens anders was. Gisteravond begon het wel te regenen hier dus toen dachten we allemaal, nu gaat het beginnen, rubberboten werden al opgeblazen, kaplaarzen gingen aan ;-). Inmiddels is het weer droog......Goed dit verhaal krijgt vast een vervolg.

Terug naar het verleden. Op mijn vorige blog heb ik terecht intern commentaar gekregen. Het was niet helemaal mijn blog schrijf week denk ik want ik ben gewoon een hele dag vergeten. Voordat we naar Koh Larn zijn gegaan heb ik met Elyse en Niké een wandeling door Chinatown gemaakt. Wat je daar allemaal voor etenswaren ziet is niet normaal. Veel was dood maar sommige producten waren ook nog levend. Het was een super ervaring om door al die smalle steegjes te lopen met zoveel kraampjes aan de zijkanten. Mijn ogen waren erg moe na die dag!

Na een drukke school week was het tijd voor verwentijd. Zaterdag middag besloten we naar Future Park te gaan om een bezoek te brengen aan de kapper. Op het eerste oog leek het allemaal goed te gaan. In Thailand is het gewoon dat kappers je haar stijlen na het knippen. Ach prima, dacht ik na het stijlen, loop je even voor gek maar na een paar regendruppels krijg ik mijn krullen wel weer terug. Tsja toen gingen ze na het stijlen nog een keer mijn haar knippen en als je haar dan weer nat wordt en je krullen komen terug is het opeens twee keer zo kort. Gelukkig groeit het wel weer aan maar ik zal blij zijn als ik weer bij Rinie in Veenendaal zit! Na het kapper avontuur zijn we naar de bios gegaan. Dit keer lekker decadent naar de VIP zaal. Stoelen met afstandsbediening, een dekentje, bediening die drankjes en koekjes kwam brengen, moeten ze in Nederland ook eens doen. Ohja de film was ook leuk. Zondag zijn we nog even naar de Chachuchak Market geweest om de laatste Thailand aankopen te doen. En passant kregen we ook nog door dat NS een helder moment had door een winteroefening te houden. Rover vindt dat dan weer onzin, heerlijk dat Nederlandse geneuzel.

Maandag was spa visiting dag. De Bangkok Oasis Spa scheen een zeer hoog aangeschreven spa in Bangkok te zijn. Mijn verwachtingen lagen hoger dan wat ik zag en we hebben op de hotelschool geleerd dat je dan nooit een ‘wow' effect krijgt. De tweede spa was leuker. Eigenlijk precies zoals het Stenden Hotel. Een leerbedrijf voor spa studenten. Ik heb er een voetreflex massage gekregen en dat was prima, ik bleek nog helemaal gezond te zijn!

Vanaf dinsdag kreeg de week een wat nare wending. De vrouw des huizes was het er niet meer mee eens dat Beer Aroma Massage les aan ons gaf en maakte een hoop ophef. De hiërarchie in Thailand is overal voelbaar en ook hier werd het pijnlijk duidelijk. Zelfs na een persoonlijk gesprek waarbij zij stond te schreeuwen (iets wat hier in Thailand echt niet mag) en wij rustig uitlegden dat de bedden echt niet vies zouden worden, moest Beer toch echt naar huis. Gelukkig was de GM van school zo aardig om voor de laatste les een massage lokaal in school te boeken. De rest van de week hebben we dingen voor school afgerond en ons verheugd op de komende vakantie naar Chiang Mai. In het dorp waar we wonen werd het steeds stiller, vakantietijd!!! De mevrouw waar we altijd fruit kopen gaf al aan dat we haar moesten missen voor 10 dagen, ook zij ging op vakantie. Helaas kreeg het ‘it's raining inside' verhaal een naar vervolg vlak voordat we vrijdagavond de bus pakten naar Chiang Mai. Er lag veel nattigheid op de trap binnen in Sita Villa en voor dat ik het wist lag ik een halve trap en een overloop verder. Ontzettend schrikken want ik heb al een keer mijn stuitje gebroken. Beladen met spiergelei en icepacks maakte ik me op voor een busrit van 9 uur......

Na een busrit, waarbij de entourage en de service je deed vermoeden dat je in een vliegtuig zat, kwamen we 's ochtends heel vroeg aan in Chiang Mai. Oh heerlijk die frisse lucht!!! En een windje!!! Dat is heel wat anders dan Bangkok. Helaas zag mijn rug er ook heel wat anders uit dan in Bangkok. Een deel was geheel opgezwollen en er had zich een grote bloeduitstorting gecreëerd. Een paracetamolletje extra dan maar en gewoon doorlopen. Met zijn achten (Seline, Esther, Ria, Margot, Niké, Carin, Elyse en ik) snel ingecheckt en nadat ik het bed onder me voelde ben ik in een ontzettend diepe slaap gevallen (Sorry Carin dat ik je de eerste 14 keer niet gehoord heb toen je me wakker maakte!). 's Middags nog een voetmassage genomen en lekker gegeten bij een kraampje op een avond markt. Op de terugweg ben ik met Margot en Carin nog goed verdwaald in Chiang Mai. Op een gegeven moment kwamen we terecht in wel hele smalle, donkere steegjes. Beetje eng! Onze docent had nog gezegd, voordat we op vakantie gingen, dat we net zussen voor haar waren en als er iets gebeurde moesten we haar bellen. We moesten altijd met zijn allen bij elkaar moesten blijven en goed op onze tassen letten. Terugdenkend aan haar uitspraak zijn we snel weer opzoek gegaan naar de grote straat.

Zondagochtend vroeg werden we opgehaald om naar het Elephant Nature Park te gaan. Dit park vangt olifanten op die mishandeld zijn en van de straat af komen. Noi, onze begeleidster en olifantverzorgster, kon ons allemaal dingen vertellen over de olifanten. Het was erg interessant om te zien hoe olifanten hun eigen vrienden groep vormen en welke rolverdelingen ze hebben. Er waren twee baby olifanten. De groep waarin zij zaten had zelfs een nanny olifant! Lek, de eigenaresse van het park, heeft zelf een olifant opgevoed. Ze heeft hem van de straat afgeplukt, zijn moeder was net overleden, en zonder goede zorg zou hij het zelf ook niet halen. Hope, de olifant, heeft het overleefd en we zagen hem vrolijk spartelen in het water (voor zover dat kan als olifant, want ze zijn best wel groot). We mochten de olifanten voeren. Olifanten eten 10 % van hun gewicht per dag dus het was redelijk doorwerken. De pompoenen en bananen uit de Elephant Kitchen gingen er in al boterkoek! Na het heerlijke middageten voor onszelf (vanuit de human kitchen) was het schoonmaak tijd. Gelukkig niet de wc, nee we gingen olifanten wassen! Heerlijk zo'n watergevecht waarbij de tegenpartij niets terug doet. Behalve bij de tweede keer, toen begonnen de verzorgers ons nat te gooien, natuurlijk waren zij natter na het gevecht ;-) Olifanten hebben de geniale ingeving om alles los te laten als ze in het water komen. Menig keer werd er dan ook vanaf de andere kant van de olifant geschreeuwd: DROL!!! Hier werd ook een nieuw talent van Ria ontdekt, zij is de beste drollenontwijker.

Maandag werden we ontzettend vroeg opgehaald voor een tour langs een hotspring, tempel in Chiang Rai, een inheemse stam, golden triangle, een boottocht over de Mekong, een bezoek aan Laos en een bezoek aan de markt op de grens van Birma (Myanmar). Vol program dus! Eerlijk gezegd viel de dag een beetje tegen mede door de chauffeur van het busje die de hele dag volgens mij heeft gedacht dat hij reed op het circuit van Zandvoort. We hebben ontzettend lang in de bus gezeten, ik heb ongeveer al mijn Ipod liedjes geluisterd en we hebben ontzettend veel toeristische dingen gezien. Hoogtepuntjes van de dag waren het kindje van de inheemse stam die het maar wat gek vond op haarzelf op mijn camera schermpje te zien, het varen op de Mekong rivier en het uitzicht op de bergen van Noord Thailand.

Dinsdag deden we het wat rustiger aan. Na een heerlijk Amerikaans ontbijt besloten we naar Tiger Kingdom te gaan. Op Esther na gingen we allemaal een kooi binnen met tijgers waar we foto's mochten maken. Na één minuut wilde ik die kooi al uit. Wat ontzettend zielig zeg, die tijgers reageerden nergens op, ze waren compleet platgespoten zodat het makkelijk was om foto's te maken. Op een gegeven moment had een tijger zijn ogen dicht en ging de bewaker met een stok naast hem slaan zodat hij wakker werd. Gruwelijk, daar hoef ik nooit meer naar toe!

Woensdag was het tijd voor iets leuks! Kooktijd!! Gezien we hier al 8 weken uiteten gaan en op 2x kookles op school niet koken werd het tijd om weer eens zelf een maaltijd klaar te maken. We vertrokken met een boemeltreintje vanuit Chiang Mai naar een klein dorpje verder op. Daar gingen we naar een boerderij waar we zouden gaan koken. Dat kan je natuurlijk niet zonder ingrediënten, dus stapten we met onze farmerhoed op de fiets en reden we naar kruidenvelden om daar onze eigen kruiden konden plukken. De rest van de dag zijn we bezig geweest met het koken van allemaal Thaise gerechten die we normaal voorgeschoteld krijgen. Super leuk om ze nu eens zelf klaar te maken en voor de thuisblijvers: ik heb een kookboek meegekregen met alle recepten!

Donderdag was het weer tour-dag. We hebben een trekking gemaakt door de jungle en olifanten gereden. Vooral de trekking was leuk. Nadat onze gids ons onder had geschilderd met een soort rode smurrie leek het net alsof we in een verdwaalde scène van Groeten uit de rimboe terecht waren gekomen. Olifanten rijden stond naast kamelen en dolfijnen op de checklist van Carin en mij maar na de verhalen van het Elephant Nature Park waren we niet zo enthousiast meer. Als George in de Jungle zat Elyse helemaal voorop, achter het hoofd. Carin en ik zaten op een bankje. We hadden deze tour al geboekt en gelukkig werden deze olifanten nog redelijk behandeld maar ook dit doen we niet nog een keer.

's Avonds zijn de naar een night safari park geweest. Een soort dierentuin dat ook 's nachts open is. We kregen een rondleiding vanuit een busje. Vanwege de aparte spraakkunsten van de Thaise reisleidster keken Esther en ik bij het eerste dier al totaal de verkeerde kant op. Waar iedereen riep hee buffel riepen Esther en ik heee olifant. Goed dat bleek dus eigenlijk het hoogtepunt voor het einde van de night safari te zijn....

Vrijdagochtend hebben we een openbusje gepakt naar de Doi Sutep tempel. Deze ligt op de berg vlakbij Chiang Mai en vanaf de tempel heb je uitzicht over de hele stad. Maarja als je daar wilt komen moet je dus eerst omhoog. Dankzij de stank van het busje, de steile weg omhoog en de bochten kwamen we alle zes kotsmisselijk aan boven. De lucht was er totaal anders dus we hebben eerst even een paar minuten gewoon stil gestaan voordat we aan de laatste 360 traptreden omhoog begonnen. We hebben kaarsjes aangestoken en geluisterd en gekeken naar de optredens van Thaise schoolkinderen. Het uitzicht over de stad was erg mooi! Op de terugrit werd iedereen weer stiller en groener, dit keer duurde het een uur om er weer een beetje bovenop te komen. Elyse en ik zijn 's middags nog even Chiang Mai door gecrost met de tuktuk. 's Avonds was het alweer tijd om met de bus terug naar Bangkok te gaan. We hadden docenten al gevraagd of dat nog wel mogelijk was gezien het water maar die wisten van niets. 10 minuten voor onze stopplaats werd ik wakker gemaakt door de bus mevrouw. Snel de andere zeven wakker gemaakt. Ja en dan kom je de bus uit en blijkt dat je midden op één van Bangkok drukste wegen gedropt wordt en er meteen een mannetje voor je neus staat die zegt, taxi???? Oei dan moet je mij niet hebben in de ochtend hoor! Eerst maar even mijn ogen open gedaan, man vriendelijk genegeerd en mijn koffer gepakt. Door het kurkdroge Bangkok naar Sita Villa gegaan en daar met iedereen de foto's uitgewisseld. Goh wat hebben we toch weer veel gedaan en gezien in één week. Chiang Mai is en blijf Thailand en qua cultuur lijkt het een beetje op Bangkok maar toch zijn de mensen er totaal anders, veel rustiger en vriendelijker, de stad is veel schoner en ze spreken er veel beter Engels. Vandaar dat een veel gehoorde uitspraak in Chiang Mai same, same but different is.

Om de week nog even super mooi af te sluiten besloten we zondagavond uit eten te gaan in de Sky Tower van Bangkok. Vanwege al het gedoe met het visum van Elyse had mijn vader Carin, Elyse en mij een etentje aangeboden. Dus daar zaten we dan op de 82^ste verdieping van de hoogste toren van de stad met een super mooi uitzicht over de hele stad. Wij hebben Bangkok nog nooit zo onbewolkt en helder meegemaakt. Erg bijzonder en iets om nooit te vergeten! Super bedankt pap!!!

Inmiddels tikt de klok hier in Thailand keihard door. We hebben onze laatste schooldag er al op zitten. Deze week alleen nog een presentatie en een Thai Massage examen. Over 10 dagen vlieg ik alweer door naar Bali. Koffer inpak kilo stress begint op te komen bij iedereen. Vrijdag vertrekken we eerst nog voor 5 dagen naar het zuiden. Dan hebben we nog één dagje hier in Sita Villa en dan vertrekt ongeveer de helft van de groep naar Nederland en de andere helft naar Bali. Rare gedachte! Goed nog maar even dubbel genieten van de tijd die we nog met zijn alle hebben hier!!!

Liefs Naomi

PS. Bericht van het schoolzwembad: Gesloten wegens vakantie.