Het is zeer zeker tijd voor een update van mijn blog. Misschien wel te verwachten maar ik heb sinds de vorige blog weer ontzettend veel meegemaakt. Heel veel leuke dingen maar helaas ook minder leuke dingen waardoor de blog verhalen naar achter werden verschoven.

Ik bereid jullie alvast voor op een lang verhaal!

Nadat we, inmiddels twee weken geleden, heerlijk hadden kunnen relaxen in het hotel in Pattaya was het in het weekend weer tijd voor actie! Zaterdag zijn we naar de grootste markt van Thailand geweest, de Chatuchak Weekend Market. Bij binnenkomst zagen we dat de politie bezig was karretjes met drinken en fruit in beslag te nemen. Waarschijnlijk hadden deze mensen geen vergunning om iets te verkopen. Het bleef, op de markt, niet bij deze ene opzienbarende gebeurtenis. Wat je hier op de markt ziet is voor ons westerse mensen even wennen. Het meest vreemde was wel de dierenafdeling. Kleine katjes, hondjes, eekhoorns, vissen en schildpadden, het is er allemaal te koop. Nadat Elyse en ik ons shophart weer hadden opgehaald (zoals ik in de vorige blog al aangaf vonden we 600 baht teveel voor een jurkje dus hebben we nu allebei een super mooi jurkje voor 500 baht) liepen we naar de plek toe waar we hadden afgesproken met de rest. Vlak voor de plek begon ineens heel hard een muziekje door de speakers te galmen. De hele markt viel gewoon stil. Iedereen legde alles neer en bleef staan. We wisten op dat moment niet wat er gebeurde maar iedereen keek vrij normaal. We hebben het later toch maar even aan onze docent gevraagd, het bleek het volkslied te zijn en dan staat iedereen dus stil. Goed weten we dat ook weer. Bepakt en bezakt stapten we in de taxi naar Khoa San Road. Het is een straat waar veel backpackers naar toe komen om daar te genieten van de vele kroegen en clubs. We waren met een groep van 16 mensen en na wat hotel switchen en onderhandelen hadden we acht goede hotelkamers recht aan de straat. Na het zien van een Italiaans restaurant ging ons hart sneller kloppen en al snel zaten we met zijn 16 aan tafel. Het hele feestje leek nog even verstoord te worden door het weghalen van de tas van Jolijn. Gelukkig was Niké ontzettend alert en ‘jatte' ze de tas zo weer terug van de tasjesdief! Het werd een hele gezellige avond in de Irish pub en een zeer korte nacht slapen.

Voor zondag stond een fietstocht van Co van Kessel op het programma. We blijven wel Nederlanders he! Met een groep van negen Nederlanders en twee Thaise gidsen begonnen we onze fietstocht in Chinatown. Het moet er ontzettend komisch uitgezien hebben. Negen blanke mensen op een fiets door super smalle steegjes maar ook hele drukke straten. Waar we de eerste 5 minuten nog reden met een dreigende lucht, barstte deze na 5 minuten heeel erg open. Of je nu 1 seconde in de regen staat of 10 minuten je wordt even nat. Het was eigenlijk een super leuke ervaring, met je fietsje door een tropische regenbui in je korte broek en hemdje en een temperatuur van boven de 30 graden. Na drie kwartier werd het droog en konden we iets meer zien om ons heen. We waren het er over eens dat we echt een stukje van Thailand gezien hebben dat we anders nooit gezien hadden. We gingen door smalle steegjes, dwars door markten en tempels, super drukke straten en op de boot. Dat laatste was ook erg leuk, het was heerlijk om weer in een boot te zitten en een beetje heen en weer te gaan door de golven. Nadat we werkelijk heerlijk gegeten hadden aan het water fietsten we terug naar het hotel. Helaas ging de taxiweg terug minder fijn, het duurde ruim drie kwartier langer dan onze vrienden in de andere taxi naar Sita Villa. De betekenis van het woord schakelen moet hier soms ook nog uitgevonden worden. Laten we het zo zeggen: we hebben weer een hoop extra van de omgeving gezien. En natuurlijk zeker niet betaald wat de teller aangaf want ja die man wist zelf niet waar het was.

Na een druk, intensief weekend was het weer tijd voor school. Heel veel lesuren op een dag hebben we niet wat natuurlijk helemaal niet erg is. Als moduul opdracht moeten we een nieuw spa concept verzinnen en we krijgen daar workshops en lectures voor ondersteuning bij. Ook hebben we twee keer per week seminars. In deze lessen discussiëren we over een artikel en beantwoorden we vragen. Op school vinden we overal onze weg en ook het Thaise dagelijkse leven is al heel normaal. We kunnen zelfs al Thaise liedjes herkennen op de tv van ons vaste restaurant de Yellow Spoon. Het is wel fijn om hier een vast eetplekje te hebben waar onze rijstmoeder de heerlijkste dingen voor ons klaarmaakt.

Afgelopen weekend was het weer tijd voor actie. Vroege actie wel te verstaan. Om 6 uur 's ochtends stonden we met een groep van 26 man voor Sita Villa te wachten op de busjes die ons naar de Damnoen Saduak Floating Market en de Erawan watervallen te brengen. Een Floating Market is een markt op het water waar mensen hun goederen proberen te verkopen. Per vier man gingen we de boten in op weg naar de markt. Het was weer een wonder voor je ogen maar ook heel erg toeristisch. Overal werden dezelfde souvenirs verkocht, het deed ons een beetje denken aan het tuktuk verhaal met alle winkels die we moesten bezoeken. Het was leuker om mensen te kijken dan souvenirs dus ik en mijn camera hebben ons prima vermaakt ;-) Na de Floating Market reden we naar de watervallen. De Erawan watervallen bestaan uit 7 etages en bij sommige van deze etages kan je zwemmen. Beneden was het super heet dus we besloten snel naar één van de watervallen te lopen. Onderweg moesten we oppassen voor de wild loslopende apen die maar al te graag eten van je wilde overnemen. Apen in het wild, dat was wel even raar! We hadden de, achteraf verkeerde, strategie om eerst naar de hoogste waterval te gaan en dan op de terug weg een duik te nemen. De Erawan watervallen staan toch echt bekend op hun zeven watervallen maar wij kregen er een gratis achtste waterval bij, wel te verstaan van boven. Een zeer serieuze tropische regenbui bedierf ons plan een beetje. Zo ervaren als ik was had ik natuurlijk geen plastic tasje voor zowel mijn tas of camera dus ik was redelijk aan het stressen. Zelf stond ik in de regen maar gelukkig mocht mijn tas met camera bij Jolijn onder de paraplu. Vanwege de grote hoeveelheid zand die werd omgetoverd in modder besloten we naar beneden te gaan. Wij zijn uiteindelijk tussen laag 4 en 5 gestrand en hebben bij laag 2 gezwommen. Gelukkig had ik naast geen plastic tas voor mijn camera ook geen droge kleren mee voor de vier uur durende tocht terug naar Sita Villa dus er kon weer geshopt worden. Met een prima broek die door kan naar mijn zusje en een heuse Erawan waterval t-shirt konden Elyse en ik nog even een bakje rijst halen voordat we weer in het busje terug moesten. De douche was erg fijn toen we thuis kwamen!!

Zondag was weer een relax dag met uitslapen, wassen en opruimen. En om het woord relax maar heel letterlijk uit te voeren werden we 's middags opgehaald voor een echte Thaise massage. De Thaise massage is absoluut heel anders dan de Aroma massage. Bij de Thaise massage worden je spieren gestrekt, ingedrukt en uit elkaar gehaald. Ik heb na het zwemmen bij de watervallen heel erg last gekregen van mijn nek en schouders dus daar heeft de massage mevrouw extra aandacht aan besteed.......en dat had ze beter niet kunnen doen. Nadat we 's avonds nog heerlijk hebben gegeten aan een meer kreeg ik het toch verdacht koud in een land waar de gemiddelde temperatuur boven de 30 graden ligt. Een airco die op 27 stond, een lange broek, 2 truien, een lakenzak en een deken konden er zelfs niet voor zorgen dat ik het warm kreeg. Koorts dus! 's Nachts ging het niet veel beter dus maandag ochtend mijn docent ingelicht dat ik helaas niet op school kon komen. Ze vertelde dat de pijn van mijn schouders en nek en de extra attentie het gevolg kunnen hebben dat je ziek wordt en koorts krijgt. Met een dagje rust moest het wel goed komen. Dinsdag wel naar school geweest maar niet van harte, woensdag ging het gelukkig wel beter. Helaas stond toen ook de volgende uitdaging op me te wachten. Of eigenlijk op Elyse. Elyse heeft één dag voordat ze naar Thailand ging met spoed een nieuw paspoort moeten aanvragen maar daar kon geen visum meer in. Geen probleem zeiden ze zowel in Nederland als hier in Thailand, dat kon allemaal wel geregeld worden. Elyse is binnengekomen met een toeristen visum dat verlengd kon worden. Om een zeer lang verhaal kort te maken bleek woensdag op het immigratie bureau dat het allemaal niet geregeld kon worden. Elyse en ik kwamen terecht in een zeer slechte film. Ze vertelden ons daar dat Elyse de 23^ste het land uit moest. Pas buiten durfde ik eigenlijk aan Elyse te vragen hoeveelste het die dag was, de 22^ste dus. Ik heb school gebeld dat we eraan kwamen en dat ze ervoor moesten zorgen dat er iemand aanwezig was. Thaise mensen kunnen namelijk heel goed, ook letterlijk, weglopen voor hun problemen, dat zit gewoon in de cultuur. Gelukkig waren ze er en de GM van Stenden Rangsit ging meteen allemaal dingen regelen. Helaas kwam er niet iets uit waar Elyse en ik ons prettig bij voelden. Elyse zou een visa run moeten doen, met een bus naar de grens van Cambodja en daar de grens over en dan meteen weer terug naar Thailand om dat weer een nieuw toeristen visum te krijgen. We zaten al in een slechte film maar dit was wel een super slechte scène in onze film. 's Avonds hebben we dus, met steun van vele andere meiden die hier zitten, een ander plan bedacht. Er werd een ticket geboekt naar Cambodja voor de 23^ste en dezelfde avond zou ze nog terug vliegen. Omdat Elyse niet van het airport af zou gaan kon ze dit wel alleen. Ik mocht zoiezo niet mee want als ik met mijn visum uit Thailand ga mag ik er niet meer in. Na een zeer stressvolle dag waarbij we ook geen contact konden krijgen met Elyse in Cambodja vanwege het gebrek aan een telefoonverbinding zijn Carin en ik naar Bangkok Airport gegaan in de hoop dat we Elyse daar zouden zien met een nieuw toeristen visum. En gelukkig zagen we daar tussen alle Thaise mensen een zeer stralend blond koppie lopen! Pff ze had een nieuw visum. Op de één of andere manier kan die wel verlengd worden. Een deel van de groep was op Khoa San Road (zie vorig weekend) en daar hebben we de hele tijd contact mee gehad dus daar wilden we nog wel even naartoe om te laten zien dat Elyse er inderdaad weer was. Daar aangekomen begon de stress van de afgelopen zich snel te uiten. Na één drankje besloten we dus ook om met zijn drieën lekker terug naar Sita Villa te gaan. Spreekt voor zich dat we zeer lekker geslapen hebben.

En ach ja we hadden nog niet genoeg voor deze week gehad dus the story goes on. Gisteravond had Carin al een rare muggen steek op haar voet maar gedurende de nacht is haar voet dus helemaal opgezwollen en zaten we dus vanmiddag in de wachtkamer van het ziekenhuis. Na verschillende medicijnen mee gekregen te hebben mochten we weer gaan. De pizza company heeft heerlijke lasagne langs gebracht en onder het genot van de dvd's van Friends was er eindelijk tijd om uit te rusten. Goed we hebben de afgelopen dagen mijn moeders woorden ‘laat alles over je heen komen' veelvuldig gebruikt maar dit was voor nu wel weer even genoeg eigenlijk. Volgende week hopelijk een iets rustiger weekje!

PS. Bericht van het schoolzwembad: Huh Naomi wie is dat.....oh degene die hier in de afgelopen twee weken twee keer is langs geweest......