Dag lieve lezers!!!

Nou ik heb hem binnen hoor. Als ik terug kom in Nederland ligt er een Thai massage certificaat op me te wachten!! Dinsdag moesten we ons moduul opdracht inleveren en woensdag was de presentatie daar over. Na een ‘fasten your seatbelts, we are ready for take off', introduceerden we ons airplane spa concept. De rest van de dag was best een beetje saai want van 09.30 tot 15.30 naar presentaties kijken en luisteren is niet echt leuk. De jury voor onze presentaties bestond uit onze docenten voor coaching class, seminar class, workshop en lecture class, haha miss Beer dus. Alle lessen worden eigenlijk gegeven door dezelfde docente. We hebben in al die weken hier al ontzettend veel van haar geleerd en een goede band met haar opgebouwd. Als afscheid hebben we haar de dvd van Alles is Liefde gegeven. Kan ze wat beelden en cultuur van Nederland bekijken voordat ze in mei naar Nederland komt.

Donderdag hadden we onze Thaise massage examen. Helaas kon mijn massage buddy Carin niet op mij oefenen want ik had nog steeds heel er last van mijn rug na de val van de trap. Gelukkig kon ik wel de rug massage aan Carin geven. Gezien ik steeds misselijk werd nadat ik wat gegeten had kreeg ik een medische check-up van een mede-examinator. Jeetje, toen wist ik hoe een echte Thaise rug massage moest voelen, oh wat deed dat zeer zeg! Gelukkig was ik de volgende dag wel van mijn misselijkheid af! Voordat de Thaise massage begon had ik mijn boekje terug gekregen van Beer. Ik heb een reisboekje gemaakt met mijn reisverhalen en knipsels en plaksels erin en ik had haar gevraagd er iets in te schrijven. Het is een ontzettend lief en mooi stuk geworden en zeker een mooie aanvulling op mijn dagboek. Ze had ook opgeschreven dat ze in het begin dacht dat ik een Japanse studente was. Dat had ze me al een keer verteld want schijnbaar heb ik dus een naam die in Japan heel veel voorkomt. Een andere Thaise student vroeg ook al of ik grootouders had die uit Japan kwamen. Eh niet dat ik weet... Wanneer wij tijdens tours in Chiang Mai onze naam moesten zeggen was ook standaard de reactie oohh je hebt een Japanse naam! Na vrijdag de progress test ( een test om te kijken hoeveel vooruitgang je hebt gemaakt, 1 per jaar moet ik halen, en gelukkig heb ik nog twee kansen in Nederland over) gemaakt te hebben was het tijd om afscheid te nemen van Beer en Rangsit University. We hebben echt een ontzettend mooie tijd gehad hier. De lessen waren leerzaam en vooral erg gezellig ;-)

Vlak voordat we vrijdagavond de taxi pakten naar BKK (Bangkok airport) bereikten ons nog het heugelijk nieuws dat Sharley, de hond van Patricia Paay weer gevonden was! En dat terwijl ze de hondenmand al bijna had weggegooid! In Chiang Mai hadden we het slechte nieuws al gehoord dat hij weg was gelopen maar gelukkig konden we nu zonder zorgen onze vlucht naar het altijd (tsja hier kom ik later op terug) zonnige Phuket pakken. Na ontzettend snel de koffers terug te hebben gekregen moest er een taxi geregeld worden. We hadden al begrepen van vorige groepen die in Phuket waren geweest dat het echt een gedoe werd dus ik had me al wel op wat voorbereid maar de combinatie van moeheid, afscheid nemen (ook van mensen van Sita Villa die al naar huis gingen) en de pijn in mijn rug maakten het er niet beter op. Zoveel aanbieders die je proberen de taxi in te trekken zijn dan een beetje teveel maar uiteindelijk zijn we bij het hotel aangekomen. Na wat prijsgedoe zijn we snel neergeploft op ons bed.

We begonnen de volgende dag met het boeken van boottickets naar Koh Phi Phi en het verkennen van Phuket's Patong Beach. Phuket stad vind ik helemaal niets, ontzettend lelijk en vies maar Patong Beach was erg mooi en bovenal, de zon scheen! 's Middags hebben we de boot gepakt naar Koh Phi Phi. Daar aangekomen gingen we op zoek naar een accommodatie. Een mooi, rustig strand leek ons wel fijn. Haha daar aangekomen bleek dit strand wel heel erg afgelegen te liggen om over de accommodatie nog maar te zwijgen. Met zijn achten besloten we terug te gaan naar de bewoonde wereld. Laat de wind op dat moment nou net gedacht hebben, goh laat ik eens wat harder (eh veel harder) gaan waaien. Binnen één minuut was ik kletsnat (ook omdat ik voorop zat met Ria en Margot en we al de golven vingen, graag gedaan hoor meiden, ik heb het voor jullie over.....) De schipper vond het allemaal wel grappig en vertelde tussendoor nog even dat deze golven twee meter hoog waren....dus...daar vaar je dan in een longtail bootje. Gelukkig was de bewoonde wereld snel in zicht! Daar aangekomen hebben we een betere accommodatie gevonden en zijn we snel wat gaan eten. De vorige avond had ik al vrienden gemaakt met de eigenaresse van een touroperator. Na een gezellig gesprekje en veel lachen ging de prijs die avond voor de nieuwe accommodatie flink naar beneden. Omdat we er nog even over wilden nadenken besloten we 's ochtends terug te komen. My friend, my friend hoorde ik vanuit de verte al. De vrouw was helemaal blij dat we terug waren en uiteindelijk gaf ons een nog beter aanbod. We hebben omgerekend 120 euro korting gehad. Dat is natuurlijk super veel!! De ochtend begonnen we dus met het plan om van accommodatie te wisselen en daarna de hele dag op het strand te liggen. Leuk idee ware het niet dat het helemaal betrok en het begon te regenen toen we bij de andere accommodatie aankwamen. Tsja daar zit je dan op een super mooi eiland in je hotelkamer een beetje films te kijken. We hadden gelukkig een mooie, goede kamer maar ons beeld bij deze strand vakantie was van te voren heel anders. Koh Phi Phi is gemaakt om op het strand te liggen. Alle kleding en spullen die ze in de winkeltjes verkopen zijn er op aangepast en op de postkaarten ziet het er ook heel mooi uit. Maar als het regent is er dus niets te doen....'s Avonds zijn we nog wel naar een vuurshow competitie geweest op het strand. Dag 2 was helaas niet beter. Vanwege de tsunami op Sumatra en een tornado rond het zuiden van Thailand zaten wij mooi met natte voeten! Bah! 's Avonds gehoopt dat we onze laatste dag wel zon zouden hebben. Dan zouden we gaan bakken op het strand onder het mom van ‘beter verbrand dan verkouden'. Maar helaas...ook dag 3 begon met regen. Inmiddels hadden we alle winkels al gezien en waren we bij de meeste restaurants al binnen geweest. Het grappig van zo'n klein eiland is dat jebijna al de toeristen in dezelfde kleding ziet, dat wat op het eiland te verkrijgen is. Alleen nu overheerste de poncho's wel heel erg. Gelukkig klaarde het tijdens bij het ontbijt iets op en besloten Elyse, Niké, Margot en ik naar het viewpoint te lopen. Na een klim was het uitzicht echt top! Het was inmiddels droog en we keken uit op de baaien van Phi Phi. Waar ik de eerste dagen soms kippenvel had van de kou kreeg ik op het viewpoint kippenvel van de foto's die genomen waren voor en na de tsunami van 26 december 2004. Wat moet dat een ongelofelijke ellende zijn geweest. Koh Phi Phi heeft onder andere twee baaien met in het tussenstuk het dorpje met winkels. Eén foto toonde de twee baaien waarbij de zee van de ‘golf kant' helemaal terug getrokken was en het midden stuk van het eiland aan de andere kant in de baai lag. Alles is verwoest, ongelofelijk! Je merkt dat ze op het eiland hard bezig zijn alle hotels weer op te bouwen maar overal is de schade nog duidelijk zichtbaar. Tijdens een wandeling zagen Elyse en ik plaatsen waar huizen hebben gestaan maar waar nu alleen nog fundering van over was. Overal in het dorp staan bordjes met tsunami vlucht routes en er is een tsunami huis gebouwd door, aan de bouwstijl te zien, waarschijnlijk Europeanen.

Na een telefoontje met mijn moeder was het tijd om op één slipper ( ja voor mijn slippers was het een barre heen tocht en helaas heeft eentje het niet overleefd) naar beneden te lopen. Op Koh Phi Phi hebben ze naast Thais eten ontzettend veel westers eten, ook brood enzo. Daar raak je soms een beetje van in de war vandaar dat ik tegen Elyse zei dat ik wel zin had in een broodje rijst....een bordje rijst leek ons beter en gelukkig begon ook eindelijk de zon het te winnen van de wolken! Haha de mensen om ons heen hebben het geweten en tot in Phuket moeten ze ons: Ahhhh zooonnnnnn!!! hebben horen roepen. We hebben nog een heerlijke middag in het zonnetje bij het zwembad gehad. 's Avonds nog een drankje gedaan in een Irish pub en daarna heerlijk geslapen. De volgende ochtend was het tijd om terug te varen naar Phuket. Ik heb nog een heerlijk uurtje in de zon gelegen met Carin voorop het dek. Op Phuket was Patong Beach weer een groot succes. Heerlijk even met het gezicht in de zon!!! Met mijn handdoek in mijn hand en het zand tussen mijn tenen liep ik door de douane van Phuket airport op naar ons ‘hometown' Bangkok! Daar zal de inpakstress beginnen. In de afgelopen 10 weken heb ik heel veel verzameld en ik hoop dat het allemaal in de koffer past. Ik heb hier in Thailand ontzettend veel geleerd. Over de Thaise cultuur, de mensen, het eten maar ook over het dagelijkse leven, omgaan met zoveel mensen in een appartementen complex en mezelf. We hebben ongeveer alle vervoersmiddelen hier uitgeprobeerd, fiets, scooter, open bus, trein, taxi, boot, vliegtuig, tuktuk, skytrain, golf car en longtail boot. Waar Carin en ik in het begin ons afvroegen waar we terecht waren gekomen en we het ontzettend naar Burgers Zoo vonden ruiken zijn we hier nu al helemaal gewend en kijken we zelfs al niet meer op van de Pringles smakenzoals lobster spicy, seaweed grilled shrimp, blueberry hazelnuten cheesy cheese. Het was een top tijd hier in Thailand, we hebben alles gezien van het lijstje dat we in week één gemaakt hebben. Nu is het tijd voor het volgende avontuur in een volgend land! Op naar Indonesië, op naar Bali!!!

Liefs Naomi

PS. Bericht van het schoolzwembad: Nu waren wij op vakantie. We hebben een poging gewaagd op Phi Phi maar het water was heeeel koud. De zee was fijner!

PS extra: veel gehoorde uitspraken in Thailand

- Hoor je me??? ( de eerste zin als er een skype verbinding wordt gelegd met Nederland)

- Doe je naast vakantie vieren ook nog iets voor school in Thailand?

- Ik heb zo raar gedroomd ( Elyse kan echt een boek schrijven over haar dromen)

- Zeg hoeveel baht heb jij om te wisselen, ik heb 40 dus als je mij dan 10 terug geeft en jij 60 betaald....( wij zijn specialist in gezamenlijke rekeningen betalen geworden!)

- We want to go to Langsit University ( de ‘R' uitspreken in voor Thaise mensen heel lastig het wordt vaak een ‘L'. Gezien onze school Rangsit University heet maar we er na twee weken achter kwamen dat, dat geen zin heeft om te zeggen vragen we de taxi chauffeur gewoon of hij naar Langsit wilt)

- Jee het is donderdag!!! Donderdag verkopen ze blueberry cheese cake op het marktje bij school. Hij kan niet tippen aan de mon chou taart van mijn tante maar deze is ook heel erg fijn!!!

- No have (Thais Engels is heel erg lachwekkend)

- Schakelen!!! (Thaise chauffeurs begrijpen soms echt niet waarvoor versnellingen zijn bedacht)

- Zullen we delen? (één van de redenen waarom ik zoveel verschillende gerechten heb geprobeerd is omdat Elyse en ik vaakmaaltijden delen. Dan zien we twee dingen die ons lekker lijkenen dan ruilen we halverwege ons bord)

- Mai Pet (niet scherp in het Thais, erg belangrijk voor de Thaise keuken)

- Gaan we gep tangen?? (Gep Tang betekend, mag ik de rekening?)

PS extra 2:

Watik niet ga missen van Thailand:

- Alle etensgeuren en dan vooral 's ochtends vroeg

- Honden

- Gaten in de wegen

- Chaos overal en nergens, vooral vanwege de electriciteitsdraden die overal hangen

- Het gebrek aan vuilnisbakken

Watik wel ga missen:

- Yellow Spoon en onze rijstmoeder en haar beltoon

- De hartelijkheid van de Thaise mensen

- 's Avonds door Bangkok rijden op de highway

- Shopping centre MBK

- Miss Beer

- De piep als je de supermarkt 7/11 binnenkomt

- Aroma massage les

- Goedkoop eten

- Massages

- Mijn buddy in oa.eten, shoppen enfotograferen, Elyse!