Legian beach, Bali, Indonesie

Lieve Linda de Mol,

Al zittend op het strand van Bali met het zand tussen onze tenen, luisterend naar het geluid van de oceaan, vroegen we ons af wat er in het nieuwste nummer van de Linda zou staan. Nog voordat we klaar waren met speculeren kwam Fais, de wandelende strandverkoper voorbij: Hello miss, you want magazine? En warempel zagen we daar, tussen alle tijdschriften, de Linda van november 2010. Zielsgelukkig kochten we hem en daar lagen we op Legian beach, op 4 december, de Linda te lezen uit Nederland. Geheel in het thema van dit nummer: zo lekker gewoon! Bedankt Linda, het was weer een heerlijk nummer om te lezen en een fijne Nederlandse onderbreking op onze lange periode weg van huis!

Liefs

Seline, Ria, Carin, Niké en Naomi

Afgelopen week hadden we vakantie en dat hebben we heel letterlijk genomen. Het plan was eigenlijk om naar Lombok te gaan maar vanwege gedoe met malaria pillen die we hier niet konden krijgen is dat plan uitgesteld totdat we de juiste pillen uit Nederland binnen hebben. Plannen hadden we dus opeens niet meer en dat was eigenlijk heerlijk. Stond het weer ons aan dan gingen we naar het strand, was het een beetje bewolkt gingen we rondtoeren op de scooter, heerlijk! Op 5 december wilden we wel graag op het strand zijn. Op 5 december in je bikini op het strand liggen, dat hadden we allemaal nog niet meegemaakt. Het voelde ook wel een beetje vreemd. 's Avonds bij Seline op de kamer Sinterklaas gevierd met al het lekkers uit het pakket van haar moeder. Zelfs een cd met Sinterklaas liedjes was meegestuurd.

In het begin van de week zijn ook alle voorbereidingen gestart voor de feestdagen van de Hindoes, genaamd Galungan. Het feest duurt 10 dagen en overal langs de weg hangen bamboe versieringen en lopen mensen in traditionele kleding, offers weg te brengen. Het ziet er heel mooi uit als je met je scootertje door de straten heel rijdt, heel bijzonder. Niet alleen de voorbereidingen voor Galungan zijn in volle gang maar ook voor kerst is iedereen druk in weer. In de supermarkten loopt het personeel met kerstmutsen op (hoe houd je het uit met deze temperatuur??) en draaien ze kerstmuziek. Ons hotel is al in trots bezit van een heuse, echte neppe kerstboom. Ook wel een beetje vreemd hoor, als je daar langs loopt in je bikini en je handdoek in je hand op weg naar het zwembad.

De honden op Bali waren trouwens deze week in een lollige stemming. Normaal is daar niet zoveel grappigs aan het lopen we er altijd met een boog omheen maar deze week was het hilarisch. Op een gegeven moment begon het heel hard te regenen. Caroline en ik schuilden ieder onder een eigen parasol. Er liep een hond langs die het wel gezellig vond om bij Caroline te schuilen. Ik hoor haar nog zeggen, kom maar hondje anders wordt je zo nat! Hij had best wel een dikke vacht en toen hij onder de parasol stond begon hij zich flink uit te schudden. Zo vies, ze stonk meteen naar dat beest. Iiieeell! Een dag later was er een meisje dat voor alles en iedereen haar jurk uitdeed en zich uitgebreid insmeerde met zonnebrandcrème terwijl de zon al onder was. Beetje overdreven allemaal. Haar spullen liet ze op het strand liggen en met haar camera liep ze de zee in. Na 5 minuutjes liep er een hond voorbij die haar kleren blijkbaar heel aantrekkelijk vond, een plaspauze over haar spullen volgde. Tsja en wat gebeurt er al één hond ergens overheen plast. Precies, nog twee honden hebben over haar spullen geplast. Beetje zielig voor haar natuurlijk (hoewel ze helemaal niets door had) en de volgende keer zal ik ook echt mijn hospitality hart meer naar voren laten komen maar bij gebrek aan leuke tv programma's was dit een fijn alternatief.

Woensdag begon Galungan en 's avonds, tijdens het terug scooteren van een eettentje naar het hotel, vielen we midden in Balinese dans. Heel veel mensen in witte kleding, jongens en mannen met doeken om hun hoofd en masker dragende dansers. Er waren 4 mannen die muziek speelden en te midden van alle mensen werd de dans opgevoerd. Het voelde echt alsof we in het echte Bali terecht waren gekomen en we bleven met gepaste afstand kijken naar dit spektakel.

Vrijdag hebben we de verjaardag gevierd van Ellanoor met blueberry cheescake, een gezichtsmassage en pizza. Toen we terug kwamen hadden Carin en ik het warm het zetten we de airco op 26 graden. Al na 10 minuten kreeg ik het best wel fris, Carin had hetzelfde dus de airco werd op 28 gezet. Kunnen jullie het geloven, we hadden het gewoon fris bij een temperatuur van 26 graden! Op de scooter hadden we laatst een regenbui te pakken, nou kippenvel op mijn tenen zo ontzettend koud had ik het. Ik ben bij ieder stoplicht stil gaan staan achter de uitlaat van een auto, dan kregen we tenminste nog wat warmte (ohja en uitlaatgas....;$) Dat wordt, op weergebied, echt afzien als we over iets meer dan een maand weer in Nederland zijn. Hoewel, vandaag leek het qua weer wel even heel erg op Nederland. Op een gegeven moment werd het pikzwart buiten en begon het te donderen. Niet veel later brak de hemel open en naast regendruppels kwamen er ook hagelstenen naar beneden. In Nederland niet zo bijzonder maar in het warme Indonesië toch echt wel een heel raar gezicht. Ik heb nog nooit zo verbaast gereageerd denk ik op hagelstenen. Naast dat het pikzwart buiten werd, werd het ook pikzwart binnen want het stroom viel uit. Achja dan maar gezellig met zijn alle in de lobby zitten.

Waar school in Thailand echt heel Thais was is het hier meer op de Nederlandse manier geregeld. Dat levert frustraties op van hier tot Amsterdam (tsja Tokyo is nu echt te dichtbij hoor!) en na een PBL dag moeten alle verhalen van de twee verschillende groepen ook uitgebreid met elkaar gedeeld worden in de lobby. Na een uurtje is iedereen weer up-to-date en kunnen we allemaal weer verder. Haha moeten we in Nederland ook eens proberen.

Over 9 dagen is het kerst. Ik heb al kerstliedjes gedraaid op mijn Ipod opweg naar een schoolbezoek aan een spa in Ubud maar ik krijg toch echt niet hetzelfde gevoel als in Nederland. ‘White Christmas' van Bing Crosby matched toch echt niet met rijstvelden, een strak blauwe hemel, zweet koppies en een hoge temperatuur. Toch merk je aan alles hier dat het toeristische kerstseizoen bijna gaat beginnen. Alle prijzen van restaurants in de strandplaatsen zijn sinds vorige week met 25% gestegen en politie is opeens overal aanwezig om toeristen van hun scooters af te trekken. De politie is hier lachwekkend en haalt je voor de meest onbenullige dingen aan de kant (gelukkig zijn wij nog niet aangehouden). Meestal worden veel te hoge boetes uitgeschreven waarbij ze het extra geld gewoon in eigen zak steken. Gelukkig weten we al precies hoe de politie hier in elkaar zit. Mocht je ooit aangehouden worden op Bali op een scooter, hier volgen wat tips. Tip 1: vertel de beste man dat je geen geld mee hebt. Tip 2: Vraag naar zijn naam. Tip 3: Vraag om een ticket. Tip 4: Afdingen is zeer zeker aanbevolen op boetes. Mocht je na al deze stappen nog steeds tegen een boete aanhangen, de wat meer gewaagde Tip 5: wegrijden. Binnen onze groep zijn alle 5 de tips al uitgevoerd en altijd met succes. Terwijl ik dit opschrijf zie ik toch een ernstig cultuurverschil met Nederland.

Inmiddels zitten mijn vader, moeder en zusje op de vlucht naar Bali. Morgenochtend haal ik ze op van het vliegveld en vertrekken we voor een week naar het noorden van Bali en slapen we in een heel mooi huis. Na die week vliegen we naar Java voor 4 dagen, de laatste dagen zijn we weer op Bali. Ik heb mijn ouders nu bijna 4 maanden niet gezien en kan niet wachten totdat ik ze weer live en in dezelfde tijdszone kan spreken. Het zal voor hen erg wennen zijn denk ik, in Nederland had mijn zusje nog last van een potje Nutella dat in haar kamer was bevroren, als dat hier gebeurt, weet ik zeker dat je de krant haalt!

Ik wens iedereen hele fijne kerstdagen en alvast een goede jaarwisseling!!! Dat 2011 maar weer een top jaar mag worden voor iedereen!!!

Liefs Naomi